Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der natuur: schoolboek
Serie: Werken der Maatschappij tot Nut van 't Algemeen, 3: 1
Auteur: Wenckebach, Willem; Matthes, C.J.
Uitgave: Leiden: D. Du Mortier & zoon, 1851
[S.l.]: C.A. Spin & zoon
Maatschappij tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 670 A 9
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203451
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der natuur: schoolboek
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 244 -
vervolgens de heide voorranden in aanraking mei elkander
brengt, dan ontwaart men terstond een' scherpen branden-
den smaak, die niet enkel oogenblikkelijk is, maar voort-
duurt, zoo lang de twee schijfjes in aanraking gehouden
worden. Deze eenvoudige proef is mede van electrischen
aard. De aanraking, zonder eenigerhande wrijving, is naar
't schijnt voldoende om de zink aanhoudend glasachtig
en het zilver of koper harsachtig electrisch te maken, welke
beide electriciteiten over de vochtige en alzoo goed gelei-
dende tong, naar gelang zij ter ontwikkeling komen, zich
weder vereenigen. Men noemt die rondgaande werking
naar de eerste ontdekkers Galvanische, of Voltasche stroo-
men, en stelt zich dan de glasachtige electriciteit voor als
van de zink naar het zilver te vloeijen, de harsachtige
daarentegen van hel zilver of koper naar de zink. Men
vatte dit echter niet te letterlijk op, alsof men hier werke-
lijk stroomende vloeistoffen voor zich had. Wij hebben im-
mers gezien van welken aard de mededeeling der electri-
sche eigenschap is, en ook hier, waar zij bij voortduring
opgewekt wordt, beslaat de voortplanting daarvan in een
te voorschijn roepen en binden van de tegengestelde ei-
genschap in een belendend deeltje, waardoor dezelfde ei-
genschap daarin vrij wordt en weêr de eigene werking op
het volgend deeltje uitgeoefend wordt, en zoo voort, met
een' spoed die scliier alle begrip te boven gaat.
Door opstapeling van eene menigte dergelijke paren zink
en koper als wij zoo straks beschreven hebben, kan men
de zoogenaamde galvanische slroomen zeer versterken,
waarbij men le zorgen heeft, dat ieder stukje metaal van
dezelfde soort altijd in dezelfde rigting ligt ten opzigte van
een van de andere soort waardoor het aangeraakt wordt;
men zou anders, gelijk men uit het vorige gereedelijk zal in-
zien, de ontstane werking weder vernietigen. Zie in Fig. 83,
Fig. 83.
hoe men bij den bouw van zulk eene
voltasche kolom of batterij tewerk kan
gaan. Men bevestige aan een schijfje
zink een' koperdraad, en plaatse hel
bijv. op eene glasplaat; men legge er
vervolgens een lapje laken op, dat met