Boekgegevens
Titel: Inwijding der nieuwe Louise-school, te Amsterdam ... 18 April 1854
Auteur: Suringar, W.H.
Uitgave: [Amsterdam]: [s.n.], 1854 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 965
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203399
Onderwerp: Onderwijs: voorschools onderwijs
Trefwoord: Scholen, Kleuteronderwijs, Amsterdam (stad), Louise Auguste Wilhelmine Amalie
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Inwijding der nieuwe Louise-school, te Amsterdam ... 18 April 1854
Vorige scan Volgende scanScanned page
26
water geworpen beschouwen moet ? Moedigt die ééne
proeve hem niet aan, op datzelfde terrein voort te werken?
Wordt dat e'e'ne kind niet de vriendelijke bode, die nog aan
meerdere kinderen weldoeners en helpers bezorgt? Wordt
dat e'éne kind geen stilzwijgende aanwerver van nog vele
kleine schoolkameraden? Trekt die kleine, eenvoudige be-
moeijing de plaatsing van een kind op onze school, de hoof-
den en harten van vele aanzienlijken en gegoeden niet tot
de kinderwereld? Wordt die wereld niet vaak voor hen
eene bron van troost en vreugde? Wie onder leed gebukt
ging, bezocht de school, vertoefde er twee, drie uren, en
vond er heilzame afleiding. Wie rouw droeg in het hart
over gemis of verlies van eigen kroost, werd hij niet op-
gebeurd door zijne belangstelling in het lot, en de voor-
deelige ontwikkeling der kinderen van anderen ?
Ja! de wereld dier lieve kleinen is eene goudmijn van
vreugde voor die maar goed weet te graven. Maar dan
worde er door ben, die lust hebben in die wereld iets die-
per in te dringen, meer gedaan dan de kinderen alleen te
begroeten met dit woord, hoe wel gemeend: »Nu! vooral
goed oppassen." Men trachte kind te zijn met het kind;
men prate over hetgene hem het liefst is; wil men hem eene
les geven, 'tzij in den meest passenden vorm. Op zich zelve
staande, als uit de lucht gegrepene zedelessen werpen niet
veel vrucht af. Men hechte zijn vermaan vast aan een
voorval, klein of groot. De kleine kinderwereld levert daar-
toe overvloedige stofte. Men brenge de zedeles, als onge-
merkt, in den vorm eener vertelling of geschiedenis. En wie
zou niet iets weten te vertellen, waarin de kinderen schik
hebben? O! zij vergoeden ons, door hunne aanhankelijk-
heid tienvoudig de kleine moeite en zorgen aan hen besteed!
De hooggeëerde Bisschop Schmidt te Augsburg, door
zijne uitmuntende schriften der kinderwereld ten uitgebreiden
zegen, achtte geene moeite of opoffering te groot. Hij ge-
troostte zich tien, twintig malen ééne en dezelfde geschie-
denis te vertellen, en telkens volzinnen en woorden te ver-
anderen, tot dat de kinderen alles van het begin tot het