Boekgegevens
Titel: De ware Robinsons
Auteur: Bergh, S.J. van den; Denis, F.; Chauvin, Victor
Uitgave: Leiden: D. Noothoven van Goor, 187X *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5652
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203339
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De ware Robinsons
Vorige scan Volgende scanScanned page
i GAETANO OSCULATI.
den kant der Indianen hnlp zou komen opdagen, die in
het slechte jaargetijde er niet aan dachten deze reis te
ondernemen.
»Ik had mij in het hoold gezet, dat, zoo het mij gelukte
den rio Condachi te vinden, die slechts een paar dag-
reizen verwijderd moest wezen, ik dan dien siroom, op
goed geluk ai', op eene balsa zou kunnen volgen. Ik
meende dat hel mij zeer gemakkelijk zou vallen er een
te vervaardigen, en wel van het in overvloed aanwezige
bijna als riet zoo ligte hout, dal men in deze bosschen
aantrefl. Als ik aan den mond, op de plaats waar hij
zich in den rio Hollin uitstort, zou zijn aangekomen,
zou ik er of een Indiaansche hut aantreilen, of zijn loop tot
aan zijne verbinding mei den Mizagualli slechts te vol-
gen liebheu, dien ik, terwijl ik al dien lijd van de jagt
zou leven, in een dag of vier vijf zou hereiken. Kn wan-
neer ik den loop van die rivier maar volgde, kon het niet
missen of ik zou eindelijk aan het dorp Archidona kpmen,
dat op eenige weinige passen afstands van zijne oevers
gelegen is,
»Ik wist echter maar al te zeer hoe veel nioeijelijk-
heden deze plannen,-die zich gemakkelijk laten ontwerpen
en zelfs op de kaart afteekenen, als het op de uitvoering
zou aankomen, zouden ontmoeten. Maar tiiels was meer
in staat er mij af te brengen: ik wilde oneindig liever
voorwaarts trekken, dan naar Baeza terugkeeren. b]n toch
had ik bijna gevaar geloopen het leven te verliezen in
dien doolhof van stroomen, moerassen en bosschen, die ik
reeds was doorgetrokken, terwijl ik het einde van mijn
lijden nog niet had bereikt.