Boekgegevens
Titel: Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Serie: Bloemlezing uit Latijnsche dichters met aanteekeningen, 3e stuk
Auteur: Vergilius Maro, P.; Kan, J.B.
Uitgave: Groningen: L. van Giffen, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 101 : 1e dr. (dl. 3)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203285
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Klassieke Latijnse letterkunde
Trefwoord: Latijn, Bloemlezingen (vorm), Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Vorige scan Volgende scanScanned page
24
Nam sine vi non ulla dabit praecepta neque ilium
SO. Orando fleetes; vim duram et viiieula capto
Tende; doli circum haec demum frangentur inanes.
Ipsa ego te, medios cum sol accenderit aestus,
Cum sitiunt herbae et pecori iam gratior umbra est.
In secreta senis ducam, quo fessus ab undis
85. Se recipit, facile ut somno adgrediare iacentem.
Verum ubi correptum manibus vinelisque tenebis,
Tum variae eludenfc species atque ora ferarum.
Fiet enim subito sus horridus atraque tigris,
Squamosusque draco et falva cervice leaena,
90. Aut acrem flammae sonitum dabit atque ita viiiclis
Excidet aut in aquas tenuis dilapsus abibit.
Sed quanto ille magis formas se vertct in omnis,
Tanto, nate, magis contende tenacia vincla,
Donee talis erit mutato corpore, qualem
95. Videris, incepto tegeret cum lamina somno.
Haec ait et liquidum ambrosiae diffundit odorem.
Quo totum nati corpus perduxit: at illi
Dulcis compositis spiravit crinibus aura
Atque habilis membris ven it vigor. Est spccus ingens
100. Excsi latere in montis, quo plurima vento
Cogitur inque sinus scindit sese unda reductos,
Deprensis olim statio tutissima nantis;
Intus sc vasti Proteus tcdt obice saxi.
o
Hie iuvenem in latebris aversum a lumine Nympha
105. Collocat, ipsa procul nebulis obseura resistit.
81. dol. enz, om (op) deze boeijen zullen zijne listen hrehen en
vaydeld tvord!:n.—slant 7iQo}tj7iTiy.io;. 89. Icacn. Men verwacht
Ico, maar dichters gebruiken soms s\d)sfaniiva, die een verschillenden
vorm. voor ieder geslacht hebben, als epicoena. 90. amb. od. welrie-
kende ambrozia. — diff. uitgieten (over het lichaam van haren zoon).
97. perd. zaJ/de, Vgl. II. XIX, 347. 102. dcpr. n/. tempestate.—
olim sints onheugelijke tijden.