Boekgegevens
Titel: Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Serie: Bloemlezing uit Latijnsche dichters met aanteekeningen, 3e stuk
Auteur: Vergilius Maro, P.; Kan, J.B.
Uitgave: Groningen: L. van Giffen, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 101 : 1e dr. (dl. 3)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203285
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Klassieke Latijnse letterkunde
Trefwoord: Latijn, Bloemlezingen (vorm), Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Vorige scan Volgende scanScanned page
22
Aque Chao densos divom numerabat amores.
Carmine quo captae dum fiisis mollia pensa
30. Devolvunt, iterum maternas inpulit auris
Luctus Aristaei, vitreisque sedilibus omnes
Obstipuere; sed ante alias Aretliusa sorores
Prospiciens summa flavum caput extulit unda
Et procul: O gemitu non frustra exterrita tanto»
35. Cyrene soror, ipse tibi, tua maxuma cura,
Tristis Arisfaeus Penei genitoris ad undam
Stat lacrimans et te crudelem nomine dicit.
Huic percussa nova mentem formidine mater,
Due, age, due ad nos; fas illi limina divom
40. Tangere, ait. Simul alta iubet discedere late
riumina, qua iuvenis gressus inferret. At ilium
Curvata in montis faciem circumstetit unda
Accepitque sinu vasto misitque sub amnem.
lamqiie domum rairans genetricis et humida'regna
45. Speluncisque lacus clausos lucosque sonantis
Ibat et ingenti motu stupefactus aquarum
Omnia sub magna labentia flumina terra
Spectabat diversa locis, Phasimque Lycumque
Et caput, unde altus primum se erumpit Enipeus,
50. Unde pater Tiberinus et unde Aniena fluenta,
Saxosusque sonans Ilypanis Mysusque Caicus,
Et gemina auratus taurino cornua voltu
Eridanus, quo non alius per pinguia culta
In mare purpureum violentior effluit amnis.
28. a Ch. sedert de. schepping, 42. — xuua TifoiaraÖ^, ovQt'i 2aoy,
KvoTioOè'y. Od. XI. 242, 243. 45 vv. In de waterwereld ziet Aristaeus
alle slroomen op één punt hijeen, om vandaar hunne wateren naar de
verschillende kanten der aarde uit te gieten, 53. Z)e riviergoden dragen
horens, als symbolen van vruchtbaarheid, die v. d. Erid. zijn ver-
guld, omdat hij goud mede voerde, 54. purp. v. de bewogene zee,
die deze kleur vertoont.