Boekgegevens
Titel: Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Serie: Bloemlezing uit Latijnsche dichters met aanteekeningen, 3e stuk
Auteur: Vergilius Maro, P.; Kan, J.B.
Uitgave: Groningen: L. van Giffen, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 101 : 1e dr. (dl. 3)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203285
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Klassieke Latijnse letterkunde
Trefwoord: Latijn, Bloemlezingen (vorm), Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Vorige scan Volgende scanScanned page
m
180. Obscenae volucres, alarum verbera nosco
Letalemque sonum, nec fallunt iussa superba
Magnanimi lovis. Haec pro virginitate reponit?
Quo vitam dedit aeternam ? cur mortis adempta est
Condicio ? possem tantos finire dolores
185. Nunc certe et misero fratri comes ire per umbras.
Inmortalis ego? aut quicquam mihi dulce meorum
Te sine, frater, erit? 0 quae satis ima dehiscat
Terra mihi Manisque deam demittat ad imos ?
Tantum effata, caput glauco contexit amictu
190. Multa gemens et se fluvio dea condidit alto.
Aeneas instat contra telumque coruscat
Ingens, arboreum, et saevo sic pectore fatur:
Quae nunc deinde mora est ? aut quid iam, Turne, retractas ?
Non cursu, saevis certandum est comminus armis.
195. Verte omnis tete in faciès et contrahe, quidquid
Sive animis sive arte vales, opta ardua pennis
Astra sequi clausumque cava te condere terra.
Ille caput quassans: Non me tua fervida terrent
Dicta, ferox; di me terrent et luppiter hostis.
200, Nec plura effatus saxum circumspicit ingens,
Saxum antiquum, ingens, campo quod forte iacebat.
Limes agro positus, litem ut discerneret arvis ;
Vix illud lecti bis sex cervice subirent,
Qualia nunc hominum producit corpora tellus;
205, Ille manu raptum trépida torquebat in hostem
Altior insurgens et cursu concitus heros.
181. nec f. enik versta zeer goed. 182. rirg. Zij was eene min-
nar es van Jupiter, die haar tot eene waternynif gemaakt had. 192.
arb. zoo lang als een boom. 193. nunc deind. nu verder (daar gij
nw ziaaard terug hebt). 195—197. Î". gebruikt hier waarschijnlijk
spreehooordelijke zegwijzen om uit te drukken : gij kunt mij niet meer
ontkomen. 201. VgL II. XXI, 4Q3—405. 203. Vgl II. V, 302—
304; XII, 44.5—449.