Boekgegevens
Titel: Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Serie: Bloemlezing uit Latijnsche dichters met aanteekeningen, 3e stuk
Auteur: Vergilius Maro, P.; Kan, J.B.
Uitgave: Groningen: L. van Giffen, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 101 : 1e dr. (dl. 3)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203285
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Klassieke Latijnse letterkunde
Trefwoord: Latijn, Bloemlezingen (vorm), Gedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Bloemlezing uit de werken van P. Vergilius Maro
Vorige scan Volgende scanScanned page
118
100. Qnid struis? aut qua spe gelidis in nubibus haeres?
Mortalin decuit violari volnere divum?
Aut ensem — quid enim sine te luturna valeret? —
Ereptum reddi Turno et vim erescere victis?
Desine iam tandem precibusque inflectere nostris,
105. Nec te tantus edat tacitam dolor et mibi curae
Saepe tuo dulci tristes ex ore recursent.
Ventum ad supremum est. Terris agitare vel undis
Troianos potuisti, infandum accendere bellum,
Deformare domum et lucta miscere bymenaeos:
110. Ulterius temptare veto. Sic luppiter orsus;
Sic dea submisso contra Saturnia voltu:
Ista quidem quia nota mihi tua, magne, voluntas,
luppiter, et Turnum et terras invita reliqui;
Nec tu me aeria solam nunc sede videres
115. Digna indigna pati, sed flammis cincta sub ipsa
Starem acie traheremque inimica in proelia Teucros.
luturnam misero, fateor, succurrere fratri
Suasi et pro vita maiora audere probavi;
Non ut tela tamen, non ut contenderet arcum;
120. Adiuro Stygii caput implacabile fontis,
Una superstitio superis quae reddita divis.
Et nunc cedo equidem pugnasque exosa relinquo.
Illud te, nulla fati quod lege tenetur,
Pro Latio obtestor, pro maiestate tuorum:
125. Cum iam conubis pacem felicibus, esto,
103. vict. de overwonnenen, waaronder T, behoort. 105. tac. in
uw binnenste, heimelijk, — et = nec, omdat de negatie bij den aanvang,
tot den geheelen zin behoort. 109. def. dom. daar Amata, door het
bestormen der stad in den waan gebracht dat Tumus gedood was,
zich zelf van het leven had beroofd, 114. vid. nl, zoo ik onbekend
gebleven was met uwen wil. 115. Dign. indig. zonder et, zoo als
meermalen bij tegenstellingen. 121. sup. verbindende eed. — redd. =
data, concessa. Vgl XTI, 57 en Tl. XV, 37^38.