Boekgegevens
Titel: Uit het leven der aarde: geografische studiën en fantasiën
Auteur: Bruyne, J.A. de
Uitgave: Schiedam: J. Odé, 1881
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 2432
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203272
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van de aarde
Trefwoord: Geografie, Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Uit het leven der aarde: geografische studiën en fantasiën
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE WOESTIJN EN DE MENSCH. 117
die wildernis trekt de karavaan voort, smachtende naar
een bron, die mensch en dier kan verfrisschen en hun
moed geven tot den verderen tocht. Daar, een kreet
van verrukking ontsnapt de beklemde borst, zie ! een
helderblauwe waterplas omzoomd door groene weiden.
Begeerig ijlt alles er heen, doch, wreede teleurstelling,
hoe nader men komt, hoe verder zich het begeerde
schijnt te verwijderen, tot eindelijk weêr de kale woestijn,
als te voren, aan alle zijden den gezichteinder begrenst.
Het was de mirage, de luchtspiegeling, die haar spel
dreef met de opgewonden zinnen. — En weêr gaat het
verder, maar in eene neêrslachtige, sombere stemming,
die allerlei schriktooneelen doet verrijzen voor de ont-
stelde verbeelding. Een Marokkaan, die, om aan zijne
godsdienstplichten te voldoen, zich bij den tocht heeft
aangesloten, weet te verhalen, hoe in de Sahara in het
jaar 1805 eene karavaan van 2000 menschen en 1800
kameelen omkwam, daar de bron, waar men gerekend
had zich op nieuw te versterken, onverwachts was uit-
gedroogd: waarom zou nu hetzelfde niet kunnen plaats
hebben? Neen, Goddank! eindelijk hebben de voorrijders
eene nieuwe streep groen ontdekt, en nu is het geen
gezichtsbedrog. Het is het dal El Saribeh, de laatste
rustplaats voor de aankomst in Mekka. De kameelen
hebben reeds lang te voren er de lucht van gekregen.