Boekgegevens
Titel: Leerplichtigheid
Auteur: Kerdijk, A.; Opzoomer, C.W.
Uitgave: Utrecht: J.L. Beijers, 1870
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Br. N a 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203258
Onderwerp: Onderwijs: recht op onderwijs
Trefwoord: Leerplicht
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerplichtigheid
Vorige scan Volgende scanScanned page
58
heid, die dien dwang in zijn oogen ais 't ware bezegelen
zou — 't is volkomen logisch. Maar dat hij, die in onze
openbare school het produkt der hoogste staataraanswijsheid
ziet, de leerplichtigheid bestrijdt, omdat zij gewetensdwang
ten gevolge zou hebben — zie, daartoe betwist ik hem het recht.
En nu, tegenover de orthodox-kerkelijke partijen, her-
haal ik de vraag: kan een ieder zijn kind naar de open-
bare school zenden? En in gemoede antwoord ik daarop
met een volmondig: ja.
Ik geloof niet te behooren tot hen, die, zoodra er van
gemoedsbezwaren sprake is, medelijdend lachend de schou-
ders ophalen. Met die gemoedsbezwaren, al deel ik ze
dan ook volstrekt niet, wensch ik wel degelijk te rekenen;
maar het moeten dan ook werkelijk gemoedsbezwaren zijn,
en niet wat ik mij veroorloof onzedelijke overwegingen te
noemen.
Ik begrijp, dat er menschen zijn, die al het mogelijke
in 't werk stellen en zich groote opofferingen getroosten,
om hun kinderen liever Ciiristelijk-lNationaal of Ultramon-
taansch dan neutraal onderwijs te doen genieten. Doch,
waar men voor feitelijke onmogelijkheid staat, waar men
slechts de keus heeft tusschen geen of neutraal onderwijs,
en dan, in zijn afkeer van het laatste, uitroept: „dan moet
mijn kind liever in 't geheel geen onderwijs ontvangen" —
daar erken en eerbiedig ik geen godsdienstzin, daar brand-
merk ik een onzedelijke redenering. Ik zelf zou waarlijk
niet gaarne mijn kind toevertrouwen aan een onderwijs,
geïnspireerd door de beginselen van Dordrecfit of Rome;
maar waar ik geen keus had, waar geen ander onderwijs
te krijgen was dan b. v. het Christelijk-Kationale, daar zou
ik (indien ik niet in staat was, zelf mijn kind te onder-
wijzen) mijn oogen uit mijn hoofd schamen, indien ik,
onder voorwendsel van gemoedsbezwaren, zeide: „dan houd
ik het maar liever te huis!"