Boekgegevens
Titel: Leerplichtigheid
Auteur: Kerdijk, A.; Opzoomer, C.W.
Uitgave: Utrecht: J.L. Beijers, 1870
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Br. N a 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203258
Onderwerp: Onderwijs: recht op onderwijs
Trefwoord: Leerplicht
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerplichtigheid
Vorige scan Volgende scanScanned page
43
zijn levensonderhoud te voorzien. Juist onder de boeren,
juist op het platteland zullen wij het onrustwekkende ver-
schijnsel 't meest waarnemen, dat zij hun kinderen aan het
schoolbezoek onttrekken, om door het gebruik van hun
handenarbeid een daglooner uit te sparen".
Maar bovendien, tegen de leerplichtigheid verzet gij u,
omdat zij dwang postuleert en dwang u een gruwel is: is
de maatregel dien gij voorstelt, is dat onthouden van be-
deeling in geval van schoolverzuim dan geen dwang?
Doch ik ga nog verder. Zal een bedeeling goede vruchten
dragen, zoo moet zij uitgaan van het beginsel, dat niet
meer gegeven worde dan volstrekt noodig is. Welnu ! hoe
wilt gij van dat volstrekt noodige nog iets aftrekken? Of
wilt gij de weêrspannigen van honger laten omkomen —
en dan tevens van uw afkeer van dwangmaatregelen blijven
spreken ? En als nu de huisvader niet toegeeft, als hij zóó
diep gezonken is, dat hij liever honger lijdt en in sterken
drank den prikkel des hongers voor een poos afstompt om
nog meer te verarmen; wat hebt gij dan gewonnen? In
ieder geval, wat hebt gij voor zijn verwaarloosde kinderen
gedaan ?
Het kan ons dan ook niet verwonderen, dat de meest
bevoegde autoriteiten in de invoering eener algemeene
leerplichtigheid het eenige redmiddel zien tegen de ramp,
die door niemand ontkend wordt. Zoo verklaart Victor
Cousin — met wien vooral Guizot bij het ontwerpen
zijner schoolwet te rade ging, doch wiens raad hij in dezen
helaas! niet opvolgde — : „Une loi, qui oblige les parents,
les tuteurs, les maitres d'atelier ou de fabriques à justifier,
sous des peines correctionnelles plus ou moins fortes, que
les enfants confiés à leurs soins reçoivent les bienfaits de
l'instruction publique ou privée, sous ce principe que la
portion d'instruction nécessaire à la connaissance et à la
pratique de nos devoirs, est elle-même le premier de tous