Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 87 —
Van Koningen ontdaen in 't midden van haer volck.
Dat over einde staet, terwijl de swartste wolck
Die oyt de Sonn' besloegh, wolck boven alle wonder,
Dry Kroonen zeffens velt met ongehoorden donder.
Èn soo wordt bollen ernst, en Kegels-Parlament;
En van dat onderhout en raeckt men niet ten end,
Voor dat de keers uyt gae, de groote keers der wereld.
En dat de Somer-dauw de Kruytjens over-peerelt,
En dat den Hagenaer naer Koets en Schuyten vraeght,
Om veiligh t'huys te zijn, eer dat de dagh ontdaeght.
Dan berst het oude lied van „Scheiden, bitter scheiden"
Uyt d'een of d'ander keel, en kliuckt door wegh eu weiden;
En 't andere:,,Wat sal men op den avond doen?"
En 't slot is: »veel danckhebs", versegelt met een' soen.
Daer staen ick, Kluysenaer, ick Stelie-man l), verlaten;
Maer Vry-heer van mijn' tijd en van mijn doen en laeten,
En smaeck den niewen lust van stilt' en eenigheit,
Gelijck die, uyt der Zee en haer verbolgentheit
Moê Zeemanschap gepleeght, moê wendens, en moê keerens,
Moê tobbens, moê gekaetst, moê loevens, moê laveerens,
Het oppertje bezeilt, en buyten weêr en wind
Sijn schielicke vermaeck in 't slechte 2) water vindt.
Betreckt my d'avont-uer, eu kan ick my niet pijnen,
Om onder dack te gaen voor dat de Sterren schijnen,
En air de wonderen van 't heerlicke gesicht'.
Als d ander' Keers verschijnt on 't ondergaende Licht,
Dc tijd verveelt my min dan a de dagh der dagen.
En 't spijt my, dat de kloek van Voorburgh heeft geslagen
Twee slagen'meer ais Acht, soo veel wercks valt my toe.
Wie oyt op Hofwijck was, en vraeg' niet wat ick doe:
[ck ben te landewaert, en 't kan my niet verdrieten,
Maer oock te waterwaert, en aen de Vliet der Vlieten,
De levendste Rivier, de doorgeploeghtstc Vaert
Van all' die Holland kent en binnen 's Lands bcvaert.
k Geef 't voor dc waerheit uyt, al heeft het schijn van liegen
De tuygen zijn te veel, al socht ck te bedriegen):
1} Vereenzaamde 3) effen.