Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 82 ~
Der Koninginnen gangli gelust heeft te betreden,
In voor en achlerwaerts, in zydelingh verstel;
Daer volght'er noch een op: den toenaem M'eet ick wel,
Maer noem hem binnens monts: het is de gangh der Gecken 1).
Staet in de Boomgacrt-poort: ten Oosten staet een hecken.
Ten Zuyden staet'er een: twee tweelingen in 't kort,
Daer door den Geckengangh, naer toe getreden wordt.
Kiest recht' of slincker hand, ghy raeckt het Plein te boven;
En daer mê voer ick n in Hofwijcks schoonste hoven.
't Oost-Eiland is' er een, 't West-Eiland is sijn paer 2).
Die nu De Groot, of Cats, Heins, of Barlseus waer.
Die nu een' oude Pen, by een' van al versleten,
In dit groen machtigh waer, en louw en koel geseten,
Moght seggen wat hy docht, en singen wat hy siet!
Al wat ick heb geseght, waer weinigh meer als niet.
'k Heb menigh uer verpraet: hier hoefden ick meer weken,
Meer maenden te verdoen, meer jaeren uyt te preken.
Dan ueren allerweegh, om sehielick door de pijn.
De pijn van overvloed, de stameringh, te zijn:
Let op den overvloed; verdraeght mijn' stameringen,
Al voegense noyt min als midden iu het singen;
Mijn' onmacht sal 't gewicht der dingen doen verstaen.
Als, daer een Mensch de Son derft maelen, of de Maen.
Stae by, Castagnen-boom, staet by, breê Noten-bladen,
Staet by, bloedt-droppeltjens op Qualsteren geladen
Van d'een iu d ander' schaeuw verdwael ick in de keur;
Eick troetelt mijn vermaeck met schoon om schooner geur:
Maer ghy zijt Schaduwen, en meer niet, van de Planten
Die 'ck te melden hebb': mijn' lieve bloed-verwanten,
Mijü' echte kinderen, mijn' spruyten, mijn geslacht,
Mijn' afkomst, door mijn' sorgh ter aerden uytgebracht;
Mijn' eigen Mannetjcns, mijn' Leen-luy, en miju' erven,
Die al dat Boomen kont, kost ghy, als Boomen, sterven,
Maer 't sterven niet en kent: u steil' ick voor, in spijt
Van 't eten van de Locht, van 't slicken van den tijd.
1) Versta: descbuinscherichting, waarin zich de loogenoemde Raadsheeren
in 't schaakspel, bewegen. 2) wederga (rerg: 't fransche en engeUche Fair).