Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 78 —
En Ducketon dry vier: al ken 't emensl) niet deere,
De Duyvel hael den Haeg, men wilt niet gaern ontbeere ;—
Neen, seï'ck soo by men selfs, in 2) *t lock wil, dat men Trijn
Men echte wijfje word, en ick *er man magh ziin,
We hanghe mê wel wat an sulvergoed en kraelen:
Maer, lust ongs pracht of prael, we willen *t braef betaelen ;
En gingen w'iens te Bier, te kermis, of te mart,
De witte 3) mosten uyt, of 't gingh noyt van men hart",
„Dat heb je wel", sey Trijn, „aêrs moste we niet leve.
Dat ben ick niet ewent; wangt die wat heit te geve.
Die macher wat op doen: Maer liever niet 'ehult,
Dan dat ick op men k^ sou dragen kap en schuit".
Kees voelde, dat de Boom te met begon te kraecken;
Met noch een houw twee dry kond hy ter aerde raecken,
Daer hakten hy op aen, of 't in den snoeytijd waer;
En, naer ick merken kon, daer wierd van twee een paer:
D'een rechter hand quam voor, en d'ander liet haer vangen,
En, als een' Lijster-bey, soo sagh Trijn om haer wangen:
Al gaende, sagh ick wel, soo vielder veel te doen.
En, naer 't van verre klonck, soo was 't een vrouwen-Soen.
Nu, Huyskens, soet vertreck, ghy zijt niet komen drijven
Daer ghy soo vierkant staet; 't heeft al van swaere schijven
Mijn' lichte Bors ontlast, te werden soo ghy zijt:
Maer voor een' sulcken deun schel ick u alles quijt.
My docht Kees Adam was, en Trijn mocht Eva wesen,
En 't Paradijs hier naest; soo vrijdense voor desen
De goê'luy van dien tijd, doe. Waerheit onbevleckt
Met rock, noch onderkeurs, noch hemd en was gedeckt,
Maer gingh in Stadt gekleedt gelijck nu by de Boeren.
En, als ick 't overweegh, sy wetens' uyt te voeren.
De soete vryery, met aerdiger bestier,
Dan wy met al ons Hoofsch ge^rm en ^esoupir ;
Wy schaemen ons Moers tael, als 't gelden sal met minnen;
Verlieft werdt amoureux^ en van gevallen sinnen
Niet min als sens ravis, bekoorlickheên, attraits.
Gewonnen gunst, faveur, en nemmermeer, jamais.
1) Voor een mensch. 2) zoo. 3) Versta: zilvergeld.