Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 77 ~
Ick weet raet tot 'en pluym, 'en mantel, en 'en degen;
En voor jouw weet ick raet tot en geporste huyck.
Of tot, hoe hiet ick 't oock? laet sien: 'en Haeghse pruyck.
En swarte lap voor 't hooft, voor 't steke van de vliege.
En houwe met en hoep, om vroêmoers te bedriegen.
En schoentjes as men duym, soo kort niet, maer soo smal.
En al 't goed dat de Vent van 't Kostelicke Mal
J'ens heit eretorijckt (ick gis je kent wel lese.
Of spelle O. N. on) en datter by moet wese;
Ick weet raet tot en Krotsl), met spiekers deur'et leer,
Als Gerr't van Velsens Ton, gehackelt, min noch meet:
Stae by, de bruyne Meer met ronde witte kolle;
Twie meugcw'er wel voên. Gut, Trijn, hoe souw'we rolle,
't Schavot 2) om, laughs de Plaets, de Vy ver, en 't Voorhout,
Deur al dat luye volck beslagen in fijn gout!
'k Heb menigh Maenendagh men selver dood ekeke
An dat besu^t 3) gesleep: wel, seid ick, selleweke,
Is dat het ploegen hier? geeft dat den Haegh de kost?
Dan, docht ick, meu^elick daer hebbent' er begost,
Die 't niet te mackelick en wete te volende;
Nou bcune s'er an vast, nou meugense niet wende;
Al gaet het by de wint. 'k Sagh 't sommigh' an der neus;
En docht ick. Joffer, of men Vrouw, of enter-deus 4),
Rijdt daerje rijdt, men geit rijdt metje langhs de straete:
Men haver was te goed om onbetaelt te laetc:
Voldoet men ceêltjes eerst, en rijdt dan je naers moê.
Gut, trock ick na de Hal, en na den Backer toe.
En na den Brouwer mê, en veul meer fyne Borgers,
(Ja borders neffens mijn) jouw' schamele versorgers,
En sonder die je sturlt van honger en van kouw,
'k Mien da'kker op mijn voys en klaechliet hoore souw.
"Wat duycker, dat 's gien kunst, sen hartje te verblyen.
En, aster 5) niet en is, en Boer sen beurs te snye! —
't Woort wasser qualick uyt, ick tasten in men sack,
Ick vond men Beurs elight: dan 't was klein ongemack.
1) Borstlan. 2) Het later zoo beruchte Groenezootj en. 3) verwenscht.
4) tus schenb eiden. 5) Voor als er.