Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 74 —
l)aer in wy Ziel en Lijf vermaken en vertreden:
Dit 's 't veld van onsen strijd, maer strijd van vreedsaemheit,
Daer jeder op sijn* beurt sijn' stille meeningh seit,
En luystert naer sijn* vriend, en laet sich onderrechten.
En heet Verliesen winst, wanneer hv valt in 't vechten,
En wijs in 't vallen werdt. Ver is het strack gemoed,
Dat steegh en ketterlick de waerheit tegen wroet.
En liever dolen wil, en dollen wil, dan wijeken.
En liever Schip en goed verhoetelen, dan strijeken;
Het Hofwijcks Spreeckwoord seght, en alom is het waer.
Dat seven oogen veel, maer min sien als vier paar.
Dit 's woord en weder-woord van Waerd en waerde gasten.
Die hier mijn eenigheit op 't onvoorsiens verrasten.
Of veel en veel genoyt verschijnen in mijn' Hof,
En vallender op 't fruyt, het fruyt der buycken, of
Het fruyt der Boecken: fruyt, dat niet en kan verrotten,
Eruyt dat den Maeyemanl), schuld-eischer van de Sotten,
Sijn maenen niet en vreest. Besit ick my alleen.
Geheel en onverdeelt, en word ick moê getreên
En molewijs 2) gestapt in 't rond, in 't langh, in 't kruys-pad;
Of seght my nat of kouw, 't waer oorbaer dat ick t' huys trad;
Ick tree wel in vier treên en in vier huysen thuys:
Vier huyskens over hoecks, en elck een' groene kluys,
Daerin sich kluysenaers gekluystert konden wenschen,
Belocken my om 't seerst, en spreken schier als Menschen;
„Komf'i roept'er een, „tot my", en 't andere: „tot my",
't Zij dat het deses tael, of ghenes Echo zij;
En ick hangh tusschen vier, als Mahomet sijn' beenen
In 't even staegh geweld van vier versierde steenen!
In 't einde deel ick 't scheel, en vraege Sonn en Wind,
Waer ick best sitten sal gedoken en geblindt,
Geblindt en ongesien: meest winnen 't twee van vieren.
Die neffens 't groote spoor mijn Hofwijckjen vercieren.
En doen den Vreemdelingh in 't rijden en in 't gaen
Uytroepen: ,,'t Is daer moy, en 't staet' er my wel aen".
Daer schuyl ick in de Klimm' en in de Memme-bloemen 3);
1) Versta: den dood met tyn seis. 2) Als een rosmolen. 8) camperfoelie.