Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 72 -
Wanneerse somtijds Goud en somtijds Silver wordt:
AI krimpt de dageraed van 't Ooster-punt naer 't Zuyen,
Wy weten waer 't hem lieght: al pruylt de Locht met buycn,
Al huylt sy gins en weêr, al stelts' naer self in vlam.
Al rommelts', of 't blauw dack van boven neder quam.
Al schreitse weêr daer op, en lescht haer' eigen' vieren,
Al lachtse datelick met Kruyden en met Dieren,
Dien haer' gestaltenis tot lust en onlust wendt;
Van al dat Uerwerck zijn de veeren ons bekend
En rad en ronsselcn, en ketingen en snccken:
Dc Mist en mist ons niet, noch wat hem kan verwecken;
De Dauw is niet soo fijn, wy'n sien hem drop voor drop;
De Zcc is niet soo diep, wy n keuren op end op 1)
Wat van haer maecksel is, en waerse 't Sout van daen heeft,
Wat datse van de Son, wat datsc vau de Maen heeft,
Hoe datse groent en grauwt, hoe dat haer volle plas
Gedurigh voller loopt en houdt sijn Water-pas,
Wat Ebb* en Vloed beduydt, wat wetten haer bepaelen,
Hse verr' men Westwaert uyt haer voor-stroom moet gaen
(halen.
Om Oostwaert aen te gaen, hoe verr de Naelde wraeckt.
Wat datse somtijds stacnd' en somtijds gaende maeckt:
Wat dat den Aerd-kloot steunt in 't middelpunt van allen,
Waerom hy vlot en vast kan drijven, en niet vallen;
Wat in sijn ingewand het mindere metael
En 't meerdere verweckt; hoe dat doorschijnigh stael,
Die steege 2) Diamant, die bloedige Kobijnen,
Als sterren onder aerd, in 't Oosten veel verschijnen,
In 't Westen nemmermeer: hoe d' Oester is van aerd,
Die puyck van Peerelen, maer noyt gesond en baert:
Waer van 't geboomte groent, waer langs en door wat monde:
Sijn blancke voedsel komt uyt sware swarte gronden:
Hoe 't in de tacken rijst, hoe 't in de bladen stuyt,
Hoe 't iu den Somer werckt, en scheidt' er 's Winters uyt
Wat Gouwe stincken doet, wat Roosen wel doet rieckcn
Wat Kraeyen swarte geeft, wat Swaenen witte wiecken;
Z) door en door. 2) harde.