Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
't Ooft is ten besten, 't hout en kan men niet verswelgen;
Die 't Capitael behoudt, sorght voor den Interest:
Die blijft u op mijn gunst voor 't naeste jaer gevest.
Doctoren van den Haegh, 't zij t* uwer baet gesproken;
Send ick u Siecken t'huvs, ick houw my niet gewroken;
My is geen leed geschiet, dat wrekens weerdigh zij:
Is 't mergen moghelick, Khabarbertje, stae by,
En Sene, windigh blad, en Mann' en Tamarinden,
En Aloë. die 't al kont drijven en ontbinden.
De schuld is buyten my; ick ben maer Waerd geweest.
Dien 't minst van allen past: dit schaedt of dat geneest,
'k Hell vry gelagh gegunt, 'k heb mildelick gegeven.
En laeten nemen: maer van giften, die vergeven.
En draecht mijn acker geen: het schielick witte-brood
Dat naer den Duyvel heet 1), en altemet eens doodt,
Kn altijdt geckt en lockt, en wijse luy doet duchten.
Schaff ick geen vyandeu- Jndien uw' siecken suchten,
Sy wijten 't niemand als haer' ongebonden keel.
En 't lieve misverstand, dat Kosteliek Te Veel,
Dat gulde letteren tot uwent mosten eeren;
Raeckt dat ter wereld uyt, seght goeden nacht, mijn' Heereni
Aen Boeck, en Apotheeck, aen Croes, en Recipé.
Maer 't ambacht lijdt geen' last; de Duyvel lacht' ermê
Van Adams Boomgaerd af tot die wy heden pooten.
Zijn onse keelen maer bedrieghelicke gooten,
Verraders van ons Lijf en onse Zielen toe.
Och! of2) sy lachen kost, die weelderige koe.
Die ginder in 't vol-op van Hollands beste weiden
Genoegh en overdaed soo wijs'lick weet te scheiden;
Wat maeckte sy geschals, wat sprack sy met genucht,
Dat, die haer Meester is, sijn selven niet en tucht.
Dat die de wetten maeckt en roemt alleen op Reden,
Geen' eigen wet en weet voor 't minste sijner leden.
Geen' buyck-, geen' mondjes-maet, dat Beesten Menschen zij:
Kn menschen meestendeel maer redelick in schijn!
Wat light my aen de moeyt' van 't pleiten voor de Beesteni
1) Facldestoel (Duivelsbrood) 2) Zoo, indien.