Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 63 ~
Vau 's meusclien oordeel ('k meen sijn oogb-deel) aeu te gaeu,
Eu, dool ick nu noch niet, soo hebb ick 't doe 1) verstaen.
Dit Pleiu is, als ick sey, twee Saelen; maer twee Saelen
Met ééne kapp' bedeckt; en die kapp' doet ons dwalen:
Die kapp' is t balve rond des Hemels, dat wy sien;
En tegens sulcken kapp' wat is dit Plein? misschien
Een punt, in duysenden van puuten doorgesneden.
Doe pleitt' ick tegens my, doe vracghden ick miju Heden:
Is 't wonder, dat het krimpt en klein wordt in ons oogh?
Is 't wel een stuckjen van een pees tot sulcken boogh?
Langhs die leer kiom ick op tot boven all' de buyen,
Die H Zuyden tegens 't Noord,'t Oost tegens't Westen ruyen
By dagclicks krackeel: vau daer tot by de Maen,
Van daer verby de Son, tot daer de Sterreu staen,
Vau daer tot daer 'oods man 2) sijn' heilige gedachten,
Sijn Lichaem, of sijn' Geest (hy kon 't niet seggen) brachten
Ten derden Hemel in; en 'k was mijn Pleintje quijt.
Als of 't 'er niet en waer. Doe viel ick aen 't verwijt
Van s werelds ydelheit, en, seid ick, sotte menschen.
Besteedt meu daer beneên dat sorgeu en dat wenschen.
Dat eewigh tommeien aeu sulcken niet met al?
Is heel de werelds kloot niet meer als sulcken bal?
Is 't sulcken balletje? en, als wy 't al besäten.
Met al den Mieren-nest van Kroonen en van Staten,
Waer 't wel een Datje by het onuylspreeckbaer Uit,
Waer 't wel besitteus waerd by wat men hier besit?
Mijn' ziel was soo vernoeght in 't geestigh ommeroeren
Van al haer binnenste, en 't heilige vervoeren
Verwerdden haer soo soet in 't deucken wat sy docht.
Dat ickse pijnelick van boven neder brocht:
My dacht sy futselden, en hare lusteu spraken
Van Tabernakelen orahoogh te mogen maken:
Soo wel was 't daerse was, en daerse gingh soo slecht.
Nochtans hier is sy weêr. Hoe raken wy te recht?
Eschdoornen, leeft ghy noch? u liet ick hier beneden;
U komt het einde toe van mijn' gebroken reden.
1) Thans toen. 2) De Apostel Paulus.