Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
-- 48 —
Waeraclitelick tot niet, waerschijnelick tot glas.
Het lioute maecksel sprongh als lammeren in 't wilde,
Als doe d' Kgyptenaer Gods Heir-kracht volgen wilde.
Den heuvel stond en sprougli: mijn mast was maer een riet;
Hy knapte, daer hy 't moet gelooven die het siet,
En daer die 't niet en sagh souw schricken te gelooven;
üyt slipte penn'en gat, hel onderste quam boven.
Het bovenste te grond; de naem-knoop, verr'gesien,
Lagh droeffelick gevelt: Susann' en Constantin:
Maer bey noch onverdeelt, gelijck sy moeten blijven;
Haer' Zielen, meen ick nu, gelijck wel eer haer* lijven.
In 't storten van dc Naeld heeft yemand daer ontrent
Een swaren sucht gehoort en naderhand bekent:
Gevallen sprack sy noch, want viel, nochl) ongebroken.
En, is 't gelooffelick, dus heeft het hont gesproken:
„Hier legh ick: feller weêr dan Sonn'oyt sagh of Maen
„Heeft Boomen uyt der aerd, en my ter aerd' geslagen:
„Ick was maer menschenwerck, most ick het wederstaen?
„Gods stijfste Schepselen en hebben 't niet verdragen".
Dat komt' er af, van 't Zeil te voeren in den top;
De hooghmoed gaet niet voor, of neêrslagh volght' er op:
Ick nam die less' te baet, en, of my vrienden terghden.
En weêr een tweede Spits in plaets van d' eerste verghden,
Ick swichte voor den slagh, geslagen met Gods hand,
Die die plaets niet en gunde aen 't geen ick had geplant:
Ick kroop in 't ongeluck, en leerde my bedaeren.
En koos de Lui 2) voor 't Zeil, om niet meer soo te vaeren:
Soo wierd het ongeval maer omgeval, niet scha,
Scha-baet, dat 's vóór verlies, en wijsheit achter na.
Daer staet een stacltjen af in plaets van d'eerste delen 3);
De voet staet soo hy stond; 't scheel is in d' opperdeelen,
Die gaen ter halver hooghd, meer stevigh en min eng:
Matroos sal seggen: 't is een doorgeschoten steng:
Een yeder sal 't op niews herdopen nae sijn oordeel,
Des wijsten Doopers vont aenvaerd ick tot mijn voordeel.
En hy sal Peter zijn van 't niewe houten kind.
1) ilerat: sy viel. 2) De scheepspomp. 3) planken.