Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 47 -
Om sulcke wouderen weer gaen en staen te leeren.
Vijf duysend ponden steens, en dat twee hondert mael.
Moet daer bewogen ziju eu hangen in de Schael,
Eu staen weer op sijn lijf, eu können noch eens vallen:
En al, om (als ick sey) een cierlick Niet met-allen,
Een' statigh' ydelheit, of soo 't wat beter is,
Tot 's Stichters sterftlicke, maer doch, gedachteniss'.
Had ick 't daer oock gemunt ? lek kan 't niet heel ontkennen:
Mijn Maecksel was van hout; maer, na de jaren rennen,
En mijne zijn gerent naer "t einde van de baen,
My docht een houten bouw kost langh na my bestaen;
Eu, of hy 't niet en kost, sy konden 't hem wel leeren,
Die na my souden zijn, en sijn verrottiugh weeren
Met sorg van onderhout. Dat nam ick voor geen'schand:
Soo, seid ick, leeft let al dat water voedt of land:
Des menschen leven selfs bestaet maer by het lappen
Vau da^elicks niew aes; en altoos sal men tappen
Uyt Heidelberghs vol vat en van den selven wijn,
Soo langh daer vullers eu hervullers sullen zijn.
Dus rekend' ick alleen, en sonder Waerd te hooren,
Eu menschen stouden 't toe: maer 't quam my niew te voren
Dat uyt den Hemel quam, als of *t een' stemme waer.
Die sey: Mans-maeckseltje, staet af, en gaet van daer.
Gods seggen en Gods doen gaen t' samen, als de winden
Haer dreigen en haer' drift, haer snuyven en haer sliuden:
Gods schicken is Gods doen, eu 't is niet eer gedacht
(Ick spreeck het meuschelick tot menschen) als volbracht,
Gods woord quam eu Gods wind, met ongehoorder buyen,
3^au of heel Noorden wouw verhuysen naer heel Zuyen;
Gods woord ontstack de locht met sulcken vier op vier.
Dat avond middagh wierd, eu alle dingh papier.
En all aenstekelick wat Donder kon bereicken,
Of Blixem, Donders kind: om verr'gingh Yp eu Eicken,
Aen brand Gewasch en Bergh: eu doe 't aen Bergen gingh.
Scheen 't niet onredelick, dat ick mijn deel ontfingh.
Mijn Naelde krecgh mijn deel, mijn' Bergh en kon 't niet deeren;
Dat heeft het Aerdrijck voor, vier kan het niet vertieren,
Gods laeste vier alleen sal 't brengen daer het was.