Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 46 -
Nature past daer op, wy weten 't als ons' namen,
En daerom voeglit het ons een voeglilick Niet-met-al
Te dulden, hoe'het zij, by konst of by geval.
By konst of by geval, naer 't yemand lust te doopen,
Daer is wat cierlickheids mijn Berghjen op gekropen.
Wat tuytiglis sonder dienst, wat aensiens sonder nut:
De groene Muts was yet voor 't hoofd en sijn beschut,
Maer 't pluysken moster op, of 't was geen' Muts by Mutsen
Van aensien aen te sien. Soo raeckten ick aen 't klutsen,
Aen 't klampen stijl aen stijl, en deel 1) aen wederdeel,
Die ick eendrachtigh bond aen een verborgen steel;
Gelijck eeu rugge-been met ribben of met graten
Vleesch of visch t' samen houdt, en niet en kan verlaten,
Dan als sy bey vergaen: dat maeksel scheen geplant;
Maer 't hongh aeu t rugge been, en woegh niet op het sand:
Daer most ick in voorsien; men had my sunst2) verwesen,
Als die noyt Heyligh blad in Griecksch en hadd' gelesen.
Doe 't uyt den koker quam van steigerings besleur.
Verscheen daer, wat? een Spel, een Naeld, of sulcken leur,
En stack, als naeld of spel, in d'ooren en in d'oogen:
In d' oogen, daer men 't sagh, in d' ooren daer het logen
Of waerheit over droegh, soo 't was of niet en was.
Wat raed? *t was aen den we^h; daer 't altoos vol gebas
Van stoute keffers is: die dat niet kan verdouwen.
Moet naer Egypten toe, en in de Sand-Zee bouwen,
Maer .honden werden 3) mack van vreemden veel te sien:
Soo wordt de vreemdigheit onvreemt voor sulcke liên:
Soo wierdt mijn opspraeck gunst, soo temden sich de sotten:
Eerst hiet ick Schots alleen, doe wierden wy all' Schotten,
En sagen 't Schotsche werck voor-wat gedooglicks aen;
De slechtste van gewoont, de wijste door vermaen
Van haer' geheugeuis', daer s* in geschreven vonden,
Hoe sulcke Bakens noch oud Koomen niet mis-stonden.
Noch 't niewe niet mis-staen, en wat oud Roomen dê,
Om sulcke wonderen te schepen over zee;
En wat niew Koomen doet, en wat het derft verteeren.
1 Plan
k. 3) Anders: verg. 't Hoogd. sonst. 8) worden.