Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 43 -
'k Sie de gelukkige, daer 't soo op solder leeckt,
Voor d'allerkloeckste gaeu, daer niet en aen gebreeckt:
En God weet hoe 't 'er staet, en of sy niet en dachten,
Sy waren aen de Caep, als sy 't voor Java brachten!
Wel toch! tot Java toe? ey siet, hoe vlieght de wind
Van menschen-mijnieringh, hoe vind ick my versint!
Ick maeck denj wijsen man, den Doctor, en den Leeraer,
Oud Schoolkint, maer och Heer, in 't voorste van mijn leerjaerl
Ick sie suer buytens tijds: 't is aengenaem en fraey:
'k Stoof soute saucen tot 1) een houte Papegaey.
Nu, Buervolck, voor de moeyt van d' onlust, weest te vreden
Een treedjen min of meer mijn Bergh-werck op te treden:
Ghy zijt in 't vlack voldaen, de niewigheid van H hoogh
Sal uw' vermoeyden voet ontmoeyen door uw oogh.
Mijn noem ick 't sonder roem, of met roem, een van beiden;
Sijn afkomst is bekent en van my niet te scheiden
(Sijn' opkomst seid' ick best); ten kortsten uyt geseit:
't En is geen Bergh van weeld', raaer van Barmhertigheid:
Erbarmt u van 't verhael: Ick most barmhertigh wesen.
En komense te hulp, die met haer quynend wesen
Met éénen voet in 't graf (soo staen sy trouwens noch,
Mijn Eicken) riepen „moord", van 't schadelick bedrogh,
Dat haer, op hoop van winst, uyt Eykenswaerde gronden
In 't sand bracht, daerse nu soo stierven als sy stonden;
In 't Rood Sand,,soo ick meen, de Turf-asch van de Heil',
Die noch brand nae haer dood, en is als kool, soo fel.
Soo stonden Boom voor Boom, als ick, op heete kolen;
En aen haer' kruynen bleeck het roosten van haer' solen,
't Fenijn diend' onder uyt: 't en diende niet, het most:
Wie kond'er tegenstaen? de Reden zeï 't, en Post 2);
Post, die de Keden heeft veel meer roems doen bereicken,
In 't stellen van soo veel Pilaren schier als Kicken,
Dan hem van Hofwyck komt, sijn vormsel niettemin,
Gevroêvrouwt door sijn' Pen, met dat het uyt den sin.
Den redenrijcken sin van Campen3) wierdt geboren.
Van Campen, dien die eer voor eewigh toe sal hooren.
1) Bij, Yoor. 3) De haagache bouwmeestir 8) Jacob van Campen.