Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 41 -
Al treckt gby veeltijds mis, 'fc is troostelick om hooren,
Dat die het sijne mist niet al en heeft verloren;
Een doosjen is een Niet, een Spiegeltjen, een' Spel,
Maer als 't maer Wat en is, al is 't geen Wat, 't is wel.
God selver neemt het soo: wy micken op Sijn' Wetten,
En treffen nu en dan: maer met het minst versetten,
Wild zijn de schoten, wild, en wy vau 't Heiligh wit:
Maer Hy, die vol Gerechts en vol Medoogens sit, (mis-schoot
Hooft-richter van sijn mensch, sijn schepsel, duydt den
Van een welmcenend hert, als of het wel en wis schoot.
Hoe komt de mensch soo wijs, of liever, hoe soo geck,
Hoe spant hy sulcken oogh, soo vinnigh, in 't gebreck
Van sijns gelijcken vat: wil die geen' misslagh dulden.
Die dag'licks seggen moet: vergeeft ons onse schulden?
't Is wonder, een bl nd man, die stadigh valt of dwaelt,
Is d' eerste die sijn Broer, sijn blinden Broêr, behaelt!
Is 't speeltjen op sijn hooghst, en zijn wy moe geschoten?
O neen. 't is op syn laeghst: mijn' jieve'Schut-genoten,
Siet steiler in de locht; wy hebben schooner werck:
Daer staet' er een, in spijt van 't haentje van de Kerck,
Ten einde van een steng en drilt 1) als of hy leefde,
En sijn gevaer verstond, en voor ons pijlen beefde:
Hy schreewde, waer hy niet een Papegaey van hout,
En waer veel liever in een warme koy gekrouwt,
Dan dus van onderen gepeutert in sijn veêren:
Hem moeten wy te lijf: die 't niet en kan, magh 't leeren;
De Kempen können 't wel en all' de Meyery 3);
Ten minsten is het geen' verboden weyery 3):
De Wet seght, veer met veer; wy nemen 't niet soo teêrtjens:
Het komt ten naesten by: 't is hout met hout, en veêrtjens.
Daer light hy: wat een' vreugd! wat kan daer tegen op?
Daer 's een onnosel beest geresen tot den top,
En uyt den top gelicht: Zijn 't niet ons' oude perten?
't Hoogh doet ons seer in 't oogh: stracks trecken wy t ter herten,
En wenschen 't naer om laegh: rijst yemant in geluck
1) Andera trilt. 2) De van den Bosch, wel te weten. 3) jacht.