Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 110 ~
onuut tijdverdrijf aen sien, dat ick my hier stucksgewijse
aen te kost liebbe geleght. Andere moeten weten, dat Oude
Spreeekwoorden de Algemeene Wijse Waerheden der Volc-
keren zijn. Sommige ontwijffelick ter Wereld gebracht door
uytstekende Lieden, sommige door *t gemeen; beide met
een' aeloude toestemminge bevestight, ende sulcks noch
heden ende naer desen met eerbiedinge aen te sien. Hoort
boe de Wijsheit vau eertijds 1) daer ai heeft gesproken: „De
Spreucken ende Keuren van ervarene, oude, ende voorsich-
tige Lieden, schoon sy niet bewesen zijn, moeten wy niet
mm gade slaen als Bewijsen; want dewijle sy ervaren van
gesicht zijn, sien sy de grond der dingen in".
Soudemen den anderen slagh verachten, daer tegen seyde
deselve wijse Man: „Soo daer onder vele Mannen alle
niet even kloeck en zijn, nochtans kan 't gebeuren, dat sy
t' samen komende 2) beter zijn als die, niet als eenige in 't
bysonder, maer alle in 't gemeen; gelijck het in de Mael-
tijden ^aet, daer yeder wat toebrenght, tegens de gene die
door éénen bekostight werden. Want, alsoo sy vele zijn,
heeft yeder een gedeelte van Deughd ende Voorsichtigheit;
ende de menigte te samen komende werdt als een Mensch
met vele Voeten, vele Handen, ende vele Sinnen. Even
eens gaet het in saecken van zeden ende verstand; waerom
dan oock vele beter oordeelen". Wat van den oorsprongh
zij of niet (want de Ouden hebben sommige Spreeekwoor-
den ge-eert als uyt dpn Hemel gedaelt), de lange onver-
brokene toestemminge, daer ick af gesproken hebbe, als op
onendelicke proeven gevest, staet voor alle bewijs van hare
waerde. Laet my daer by voegen, daer mede sy my ver-
lieven, dat yeder Spreeckwoord een Sneldicht is, en heel
veel stofs in heel weinigh omslaghs begrijpt. Soo meene
ick, is het al geseght, daerom 3) Spreeekwoorden allen lief
ende welkom behooren te zijn; want wie en gevalt het
niet liever met een' once Gouds, als met een lomp stuck
1) Bi.i monde van den Grie^^schen wijsgeer Aristoteles, in zijn Zedekunde
(Etliika Nikom.), VI. 12. 2) verecnigen. 8) Thans zou men hier waarom
stellen.