Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 101 ~
Van 't slechte Principael, dat sy, God lof! verby, en
Ünendelick verby in waerde zijn geraeckt;
Vier knechtjens, die mijn' sorgh tot Mannen heeft gemaeckt,
Een Meisjen, tusschen moy en lijdelick van aensien, _
Daer in sich Moeders deughd ontwijflelick laet aensien;
Vijf gasten ongenoyt en altijd wellekom,
Die my doen wenschen dat den dagh van mergen komm'.
Dit vrieudelick gesin onthael ick, sonder pruylen.
Van dat sy d'eenigheit,-daer in ick soeck te sehuylen.
Verstoren met haer' jeughd, en roereu Hofwijck om.
En maken 't nauwer dan de straet van 't Achterom.
Daer zijn de gasten! flucks den Koom-pot uyt den Polder 1),
Dc Boonen vau den staeck, de Netten van den solder,
Dc Vyver in H gewoel, de Snoecken in de Ly,
Jan Maertsen in. de praem, en elck al even bly
(Bly met de volle vanghst, die selden komt te missen
Van ongeroofde winst van ongekochte visschen).
De Peeren van den Boom, de Lijster uyt de strick,
Elck vrolicker als thuys, elck besiger als ick:
Ick besiger als elck, op 't lichten van de Seghen 2);
"Wel segen in der daet, die segen brenght op segen.
Die stadigh en op niews een' volle Viseh-merckt geeft.
En tusschen slibb' en kroost van Water-schatten leeft.
Daer vley ick mijn gepeins, en danek Geluck en Keden,
Die my eeu' vette Wey tot water scheuren deden:
Tot water, om mijn' erf te rijsen met die stofF,
En houden 't winter-peil beneden Huys en Hof.
Wel was 't een soete dwaugh eu een gesegent moeten,
Daer door ick Hof en Huys ontsloegh van natte voeten,
En gaf mijn' Boomen vry te weiden in het hoogh.
Des Winters niet te nat, des Somers niet te droogh:
Soo diep en soo ondiep pas als sy moghten sincken.
En vinden spijs genoegn, en niet te veel te drincken;
En die dien overslagh verdoemden metter haest,
Staen d' uytkomst aen en sien, verwondert en verbaest,
En d'opkomst staet haer aen, en doet haer met my seggen:
1) Versta: de polderweL 2) Viichnet.