Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
- 94 ~
Door overval vau werck, en door versuym noch meer.
])e Joffers in den Haegh, met all' haer' malle krullen.
En hebben niet meer spels; men soud'er dry vier hullen,
Al noemden ick' er meer, 'k wouw, dat ick 't had gewedt.
Eer hier één Boogaerd-pad geklouwt is en geredt:
En, om Gods lijdsaemheit met alle kracht te tergen.
Als of' er werck gebrack, van vlackte maeckt men bergen,
't Land word tot Vyvertjens versnippert en gekerft,
En 't is de braefste man, die 't konstelickst bederft:
't Huys moet in 't water staen, en Slots gewijs staen proncken,
Gelijck een' steenen flesch in 't koel-vat werdt gesoncken:
Het riet-dack was wel eer de Weuninghs besten hoet;
Doe mosten 't pannen zijn: dat 's hu de kleine voet;
Het Leitje moet' er op, dat staet beknopt en abel,
Waerom ? de Land-heer deckt sijn luysen met een' Sabel 1),
't Huys komt niet minder toe; 't magh kosten wat het kan.
Het decksel naer den pot, de kleêren uaer den man.
En, als ghy binnen gaet, wat meent ghy daer te vinden?
Een opper-Kamertjen tot onderhout van vrinden,
Als in den gulden tijd van 't Hollands slecht en recht?
Neen seker, Kameren, op 't cierlickst afgerecht,
Als stondt ghy binnen Delft: gemarmerde Saletten,
En van dien niewen snofif; hoe noemt men't? Camenetten 2),
Pronck-cellen voor een' Prins, met borden en met leer
Op 't Haegelickst versien; (ja wel toch, lieven Heer!
Waer wil dit heen in 't end!) en seght mend' er wat tegen,
't Heet maer een Weuninckje, een huysjen uyt den regen:
'k Wouw, dat hy met sijn* poort 3) in sneew en hagel sat.
Die Land-heer heeten wil, en woonen als in Stadt!
'k Wouw dat hy"—„Weêr aen", riep de Schipper, is dat rijen?
Stap wegh, jou lompen uyl!" Soo raeckt'icK uyt hetlijen;
Ja, lijen ick bekent 't; want waerheit, al te fel
Gepepert en gesult, gaet door en door het vel.
OnKennis niettemin maeckt onmin by de menschen,
En, menig' droeve reis, heb ick my voelen wenschen,
1) Versta: muts yan sabel bont. 2) Kabinetjens met goudleer en
behangsel. 8) V^sta: zyn achterpoort, achterste.