Boekgegevens
Titel: Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Deel: Dl. 7-8Vitaulium $ Hofwijk $ Spaansche wijsheit $ vertaalde spreekwoorden
Serie: Klassiek letterkundig panthéon, 107/108
Auteur: Huygens, Constantijn; Vloten, J. van
Uitgave: Schiedam: H.A.M. Roelants, 1879
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IN BEWERKING
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203253
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korenbloemen: Nederlandsche gedichten
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 93 —
Die klapper tast my aen. (Van dusend een ziju't funnen 1),
Van sehaemte noyt geroert, van reden onversieu,
Vau Eer en Liefde meer) Ten eersten is 't: „Laet sien!
Wel hey, wat 's hier weer niews? sal *t noyt geen einde wesen.
Al weêr eeu niew Kasteel in éénen nacht geresen!
'k Schick 2) endelick de vliet sal worden tot een' straet;
Den Haegh sal metter tijd niet weten waer hy staet,
Te Voorburgh of aen Duyn! siet die verweende gecken,
Sy walgen van de Stadt; den Hae^h en kan niet strecken3),
De Straeten zijn te nauw, de wandelingh tc kort;
De Koets moet ruymer gaen: Wat Duyvel of haer schort?
Is *t niet genoegh. Voorhout en Vyverbergh fe schenden?
Is 't niet genoegh, den Hae^h t'ontstraten aller enden?
Moet Voorburgh mê iu 't spel ? 'k magh heugen, dat die Wey
Vol klare Klaver stond, vol vette beesten ley;
Nu is 't een Hof, quansuys, een Hofwijck: wel, waerachtigh,
Wy moeten in den grond, het volckje wordt te prachtigh!
Sy schraepen 't goed by een, slincks of rechts, 't scheelt
(haer niet.
En vallen dan aen *t werck vau pijpjens in het riet.
Bedenckt eens wat' er gelds aen sulcke raserny gaet.
En of men op het end met eens betaelen vry gaet:
Die Kloot cn light niet stil: die duseuden verboüt,
Eu magh geen' honderden onfsien voor 't onderhout;
Die hooge thuynen derft uyt leege4) gronden haelen,
Moet alle jaer sijn werck weêr en weêrom betaelen;
Die Vent en houd ick met geen hondert Kroonen vry:
Soo moet daer alles staen in 't lood en op de ry,
Soo puniigh is m', als kaeks 5): men waer schier ongeboren
Veel liever, dan een haegh te lijden ongeschoren;
Of 't God belieft of niet, de paden moeten bruyn
Eu kaeler zim van gras als *t hooghste van een' duyn;
De Schoffel heeft geen' rust, (iaer is een eewigh leven
Van wiejen, dat men berst; de Thuynman magh wel beven,
Soo 't onkruyd meester werdt door weelde van nat weêr.
1) zotten. 2) Meen, stel. S)toereiken. 4) lage. 5) Bijmaniervan
doen.