Boekgegevens
Titel: Voedsel voor het kinderlijk verstand en hart: een nieuw geschenk voor de jeugd
Auteur: Löhr, Johann Andreas Christian
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1827-1832
2e en verb. dr; Oorspr. uitg.: 1805
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 678 E 8
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203188
Onderwerp: Pedagogiek: terreinen van opvoeding: algemeen
Trefwoord: Algemene ontwikkeling, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Voedsel voor het kinderlijk verstand en hart: een nieuw geschenk voor de jeugd
Vorige scan Volgende scanScanned page
56 gedienstige en verpligtende , enz.
kleine belooning geven; maar de man vorderde
veel, en zij hadden flechts nog weinig geld
in den buidel. Bij geluk zagen zij juist een*
man uit het woud kotnen. Misfchien, dachten
zij, is die man gedienfliger; en zij lieten den
boer ftaan. „ Lieve man!" vroegen zij,
„ kunt gij ons den weg naar Fricberg niet
aanduiden?" — „ Naar Frieberg!" antwoordde
de man, „ die weg is juist onder allen het
„ moeijelijkst te vinden. Het zou toch niets
„ baten, al befchreef ik u denzelven nog zoo
„ naauwkeurig; maar komt! ik wil zelf me-
„ degaan." Hij geleidde de handwerkslieden
wel meer dan een half uur gaans ver, tot dat
bij hen eindelijk op eenen vrij betredenen weg
bragt. „ Gaat gerust op dezen weg voort,"
zeide hij, „ en wanneer dezelve zich in twee
^ paden verdeelt, flaat dan het linkerpad in,
„ dan kunt gij niet meer dwalen. Ik zou u
„ gaarne nog wel tot daartoe willen brengen,"
voegde hij daarbij, „ maar ik heb heden zelf
„ reeds eenen vrij verren weg afgelegd, en
„ kan ook nog in geen uur te huis zijn."
Duizendmalen dankten de handwerkers den
gedienftigen man, en wilden hem, naar hun
vermogen, voor zijne moeite beloonen; maar
hij nam volftrekt niets aan, hoe zeer zij hem
ook baden. * Behoudt toch uw geld," zeide
- ^ hij.