Boekgegevens
Titel: Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Serie: Werken der Maatschappij tot nut van 't algemeen, 5:6
Auteur: Allebé, Gerardus Arnoldus Nicolaus
Uitgave: Leiden: D. du Mortier & Zoon, 1853
Maatschappij: Tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 655 D 51
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203153
Onderwerp: Pedagogiek: opvoedingspraktijk
Trefwoord: Opvoedingsondersteuning
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 85 —
hoter, dat de spijs van het jonge kind er, als 't ware, in
zwom. Dikwerf toch ziel men zure kaï-nemelk, aardappelen,
roggebrood, en zelfs de zwaarste gekookte spijzen, aan
kleine kinderen geven, terwijl men zeer ten onregte be-
vreesd is hun het geringste slokje zuiver water voor drank
toe te staan. Menigmaal zag klara, dat aan hel jonge
kind eene veel te groote hoeveelheid pap opgedwongen werd:
of de kleine de pap al uil hel mondje liet terugloopen, en
duidelijk blijk gaf van verzadigd te zijn, het hielp hem
niets — de onverstandige moeders meenden, dat alle dagen
dezelfde hoeveelheid pap naar binnen moest, en wat langs
de hoeken van den mond terugkwam, werd met hel le-
peltje opgeschraapt, en vlijtig wéér naar binnen gewerkt,
alsof een kind altijd even grooten honger behoorde le
hebben, alsof hel onschadelijk kon zijn lot eten te dwin-
gen , waar geen eetlust bestaat! Enkele moeders trof
klara aan, die de walgelijke gewoonte hadden aan hare
kleinen voorgekaauwde spijzen in den mond te steken, en
bijna overal zag zij de zuigelingen stilgehouden door mid-
del van dotten of lurkjes. Doctor westers had haar ge-
zegd , dat de dotten hoogst ongezond zijn, omdat zij spruw
doen ontstaan en de spijsvertering bederven; hij voegde
er bij, sedert jaren opgemerkt le hebben, dal de gezigijes
van de gestadig op dotten zuigende kleinen al bleeker en
bleeker worden, en nu klara er meer bepaald op ging let-
ten , vond zij deze opmerking overal bewaarheid. Zoo vaak
zij de moeders hel schadelijke van de dotten onder het
oog bragl, kreeg zij ten antwoord: Wij kunnen onze kin-
deren zonder dat niet meer stilhouden; maar zij meende,
dal het toch niet geheel en al onmogelijk was, een kind,
dat eenmaal aan dotten gewend geraakt is, het lurken af
te wennen , en zeide : Als het afwennen zoo uiterst moeije-
lijk is, dan is het nog veel noodzakelijker intijds le zor-
gen , dal die ongezonde gewoonte niel binnensluipe , en
moesten alle jonge moeders reeds in de eerste dagen, na
de bevalling, len scherpste acht geven op hare bakers;
want onder deze zijn er vele gansch niel afkeerig, van
hel kindje — en bij gevolg ook zich zelve — door dit
schadelijk middel rust te verschaffen.