Boekgegevens
Titel: Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Serie: Werken der Maatschappij tot nut van 't algemeen, 5:6
Auteur: Allebé, Gerardus Arnoldus Nicolaus
Uitgave: Leiden: D. du Mortier & Zoon, 1853
Maatschappij: Tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 655 D 51
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203153
Onderwerp: Pedagogiek: opvoedingspraktijk
Trefwoord: Opvoedingsondersteuning
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 188 --
langzamerhand haar doel. Om ei.ze's jaloerschheid jegens
het jongere kind tegen te gaan, liet zij haar — al was
het dan ook maar in schijn hulp Lieden Lij de dage-
lijksche verjileging van het wichtje: daardoor maakte de
afgunst plaats voor een gevoel van meerdei-heid en Le-
scherming, dat gemakkelijk in toegenegenheid overging.
Weldra was de kleine elze er trotscli op moeder Lij de
verpleging van vvili.empje le helpen, en deed niets liever.
IMet den onhandelLaren frits had ki.ara moeijelijker
laak. Duidelijk zag zij in, dal hij, in zijne eigenzinnig-
heid opgroeijende, eene plaag zou worden voor zich zeiven
en anderen , en dat hij dus, 't mogt kosten wat het wilde,
zijn hoofd inoesi leeren Luigen. Maar zij voelde, dat hare
krachten alleen hier te kort zouden schieten; haar man
moest helpen, en dat deed hij met Ledaardheid en vol-
harding. Door zijne forscher stem, door zijn' ontzag-
inLoezemenden Llik, maar-vooral door de onwrikLare wils-
kracht , die in al zijn doen uitLlonk, gelukte 'l hem den
weêrspannigen jongen tol onderwerping te Lrengen, zon-
der ooit zijn toevlugt te nemen tot slagen. Soms moest frits,
uren achter elkander, in afzondering op het eenzame ka-
mertje, of zelfs een' halven dag, zonder eten Llijven. Eens
kreeg hij gedurende twee dagen achtereen niet dan water
en Lrood, omdat hij, zijne moeder gedreigd en uitgeschol-
den heLLende, weigerachtig Lleef om vergiffenis te vragen.
Zoodra hij gedurende de straf tot inkeer kwam, waren
zijne ouders weer hartelijk goed voor hem, en 'l is moeije-
lijk te Leslissen, wat hel meest loeLragt om zijn' aard te
veranderen öf hunne liefderijke Lejegening na het straffen,
öf hunne onverLiddelijke vastheid om de verdiende straf
nooit achterwege te laten. Zeker is het, dat frits allengs
gezeggelijker werd, en daar hij, in weerwil van zijne koele
geaardheid, toch altijd Llijken van liefde bleef ontvangen,
Legon hij eindelijk wederkeerig eenige gehechtheid aan zijne
nabestaanden aan den dag te leggen. Als klara — wal
zij zoo gaarne in stilte deed - aan een of ander behoeftig
gezin eenige kleine w eldaad ging brengen, dan nam zij
bij voorkeur frits mede en liet door hem hare gift uil-
leiken, opdat het aanschouwen van de dankbare vreugde