Boekgegevens
Titel: Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Serie: Werken der Maatschappij tot nut van 't algemeen, 5:6
Auteur: Allebé, Gerardus Arnoldus Nicolaus
Uitgave: Leiden: D. du Mortier & Zoon, 1853
Maatschappij: Tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 655 D 51
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203153
Onderwerp: Pedagogiek: opvoedingspraktijk
Trefwoord: Opvoedingsondersteuning
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 187 --
ging minder gemakkelijk. Al zeer vroeg had elze blijken
gegeven van éénkennigheid, door bij 't binnenkomen van
een' onbekende 't hoofdje in moeders schoot te verbergen
of in tranen uit te barsten. Een vliegje, eene zwarte tor,
deed haar verschrikt wegloopen; op 't zien van eene muis,
dreigde zij stuipen te krijgen, en Doctor westebs verzekerde
klara, dat dit wezenlijk zou kunnen gebeuren, indien
men, in stede van zachtheid en omzigtigheid te gebrui-
ken, elze met geweld en eensklaps van hare vrees zou
willen genezen. Had klara nooit geduld, dat men hare
overige kleinen met akelige vertellingen bang maakte, of
met den kinderdief, den boeman, met sjwken of derge-
lijken onzin dreigde, bij dit kind waakte zij daartegen
nog veel zorgvuldiger. Bovendien paste zij wel op, dat
zij zelve nooit, in tegenwoordigheid van elze , schrik of
angst aan den dag legde, want zij wist, dat geen harts-
togt besmettelijker is dan vrees. Als 't soms gebeurde,
dat de kleine, angstig gillende, tot haar kwam, nam zij
het bevende kind in hare armen, sprak geruststellende
woorden, en toonde, door eigen voorbeeld, dat het ge-
vreesde voorwerp niet schadelijk was en niet gevreesd be-
hoefde te worden. De gehate spinnekop liet zij, ter-
wijl het kind er bij stond, over hare eigene hand loopen;
den gevreesden bedelaar naderde zij en sprak met hem.
Als elze dan zoo zachtjes aan hare vrees overwon, werd
zij met een enkel woord geprezen of kreeg eene of andere
kleine belooning, ofschoon klara over 't algemeen met
belooningen niet mild was. Zooveel mogelijk liet zij elze in
de open lucht spelen en zich bewegen, hopende daardoor
haar gestelletje te versterken, want zij hield zich overtuigd, dat
eene vreesachtige geaardheid dikwijls met ligcliaamszwakte,
vooral met zenuwzwakte, in verband staat. Dikwijls ook
stelde zij haar in de gelegenheid om met moediger en on-
dernemender kinderen om te gaan. Door deze verschil-
lende middelen, met volharding aangewend, bereikte klara
lindereil voor straf in een afgezonderd vertretje te laten vertoeven,
gaf zij hun altijd eene of andere taak op, daar zij te regt meende,
dat ledigheid voor de jeugd nooit heilzaam is.