Boekgegevens
Titel: Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Serie: Werken der Maatschappij tot nut van 't algemeen, 5:6
Auteur: Allebé, Gerardus Arnoldus Nicolaus
Uitgave: Leiden: D. du Mortier & Zoon, 1853
Maatschappij: Tot Nut van 't Algemeen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 655 D 51
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203153
Onderwerp: Pedagogiek: opvoedingspraktijk
Trefwoord: Opvoedingsondersteuning
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het kind in zijne eerste levensjaren: wenken voor ouders
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 151 --
kiiideieii le verdrageu, eu liunne al le vurige begeerten
le matigen. Ik weet wel, dal volkomene zelfbelieerscbing
buiten bet bereik ligt van de vroege kinderjaren; maar
ik geloof tocli, dat bet zeer beilzaam is de kleinen te
gewennen bun aangeboren ongeduld eenigermate te be-
teugelen. Daarom zou ik u raden, nooit loe te staan
wat uwe kinderen met onsluiniiglieid en al sclireijende u
als afdwingen; en vragen zij iets, dat gij willens zijl le
verleenen, geeft dan de toezegging, soms er bijvoegende,
dal gij eerst iets anders te verrigten bebt.
"En nu, met betrekking tot de verstandelijke ontwikke-
ling uwer kinderen, bebt gij in de eerste plaats te letten
op hel verschaffen van gepaste bezigheid (de ontwakende
geest mag niet werkeloos blijven); voorts behoort gij de
opmerkzaajuheid van hel kind te rigten op de voorwerpen,
die het omringen, en hel gelegenheid te geven om de-
zelve, door middel van de zintuigen, zich ter dege goed
in te prenten , want zinnelijke waarneming is de grond-
slag van verstandsontwikkeling."
XXIII.
GEHOORZAAMHEID.
"Vlegels van jongens!" mompelde kris, een van wil-
lem's knechts, in zich zeiven, terwijl hij in den winkel
eene plank schaafde.
"Wat schort er, kris?" riep een van de jonggezellen,
"is 't t'huis weèr onklaar, oude jongen?"
"Hou je mond, i,eenj)Ert! of...."
"Kom! zeg ons maar, wat je op je hart hebt," sprak
een oudere knecht.
"Och!" antwoordde kris zuchtend, "'k heb verdriet
\an mijn jongens; 't zijn ongehoorzame, brutale kanaljes!