Boekgegevens
Titel: Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Auteur: Meerten, A.B. van
Uitgave: Utrecht: L.E. Bosch en zoon, 1868
12me éd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7884
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202947
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde, Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Frans, Woordenboeken (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
71
Zestiende Gesprek.
De Moeder, Frederik, Char-
lotte, Louiza en Maria.
De M. Lie\ e kinderen , wij
zullen de voortzetting van
ons spel tot eenen ande-
ren tijd moeten verschui-
ven. Men komt u uw
avond-eten brengen.
L. Och! dat is naar.
De M. En zoo even waart
gij bevreesd, dat gij u
vervelen zoudt?
L. Ja, maar zoodra moeder-
lief van de partij is, ver-
dwijnt die vrees. Nog een
kwartiertje, Maatje?
De M. Ik bedank u voor uw
kompliment, kleine vlei-
ster! maar moederlief heeft
de orde te lief, om uw
verzoek toe te staan.
C. Moeder! wij hebben ge-
daan met eten.
De M. Kinderen, brengt u
nu al de weldaden voor den
geest, met welke God u he-
den overladen heeft, dankt
Seizième Conversation.
La Mère, Frédéric, Charlotte,
Louise et Marie.
La M. Il faudra remettre
la suite de notre jeu à une
autre fois, vies chers en-
fants. On vient vous ap-
ter votre souper.
L. Oh! cela est triste.
La M. Et tout à l'heure tu
avais peur de l'ennuyer ?
L. Oui ; mais dès que la chère
maman se met de la partie,
cette crainte se dissipe. Enco-
re un quart d'heure,maman?
La M. Je te remercie du
compliment, petite flatteuse!
mais la chère maman aime
trop l'ordre pour l'accorder
ta demande.
C. Maman! nous avons fini
de souper.
La M. Mes enfants! repas-
sez dans votre esprit tous
les bienfaits, dont Dieu vous
a comblés aujourd'hui, ren-