Boekgegevens
Titel: Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Auteur: Meerten, A.B. van
Uitgave: Utrecht: L.E. Bosch en zoon, 1868
12me éd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7884
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202947
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde, Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Frans, Woordenboeken (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
55
mijne pen is te slap; ik kan
er niet mede schrijven.
De M. De pen is juist zoo
als die voor uwe hand moet
zijn, juffertje! gij drukt te
veel op dezelve. En gij,
Louiza, zie welk eene vlak
gij daar maakt.
L. Dat komt dat er een
haartje in de pen is, mijn-
heer !
De M. Krisje! gij schrijft
scheef, met eene brug. Gij
houdt de pen ook niet wel.
Zie naar Charlotte, zoo moet
gij ze houden. Uwe neer-
halen zijn niet dik genoeg,
en de ophalen zijn het te
veel.
Een K. O , mijnheer! wees
zoo goed, mijne pen wat
te vermaken: de punten
zijn zoo stomp.
De M. Gij moet die zelve
leeren vermaken. Sophia!
dat is slecht schrift, die
letters staan niet aan elkan-
der, het zijn hanepooten.
ma plume est trop molle ;
je ne saurais m'en servir.
Le M. Mademoiselle, la plu-
me est telle qu'elle doit
être pour votre main ; vous
appuyez trop dessus. Et
vous, Louise, voyez le pâté
que vous venez de faire.
L. Monsieur, c'est qu'il y a
un filet à ma plume.
Le M. Christine ! vous écrivez
de travers, en gambadant.
Vous ne tenez non plus bien
la plume; regardez Char-
lotte, c'est ainsi qu'il faut
la tenir. Vos pleins ne sont
pas assez nourris, et les
déliés le sont trop.
Une E. Monsieur, ayez la
bonté de retailler ma plu-
me : les pointes en sont
émoussées.
Le M. Il faut apprendre à
la tailler vous-même. So-
phie, cette écriture est bien
mauvaise; ces lettres ne
sont pas liées, ce sont des
pieds de mouches.