Boekgegevens
Titel: Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Auteur: Meerten, A.B. van
Uitgave: Utrecht: L.E. Bosch en zoon, 1868
12me éd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7884
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202947
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde, Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Frans, Woordenboeken (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Premier vocabulaire, hollandais et français, pour l'enfance. Suivi d'une journée de trois enfants, ou Petites conversations à la portée de la première enfance = Fransch en Nederduitsch woordenboekje, voor eerstbeginnenden; gevolgd door een dagverhaal van drie kinderen, of gesprekken, geschikt naar de vatbaarheid van zeer jonge kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
51
De M. Ziedaar : maar vergeet > La M. Tiens, mais n'oublie
uwe belofte niet.
pas ta promesse.
Vierde Gesprek.
Mevrouw B. (opvoedster.)
Louiza, Charlotte en ver-
scheidene kinderen.
M. B. Zijt gij daar eindelijk,
jufiers. Het is reeds negen
ui'e geslagen; men heeft
uwe namen afgelezen, en
gij zijt als ongeregeld opge-
teekend.
L. Het is onze schuld niet,
Mevrouw! Wij hebben
naar onzen broeder moeten
wachten.
M. B. Dat spijt mij, maar gij
kent onze wetten. Laat ons
beginnen met de lessen op
te zeggen.
C. Mevrouw, ik ken de mijne
niet al te wel.
M. B. Laat ons zien . . . .
Maar hoe? gij kent er geen
woord van; is dat ook de
schuld van uwen broeder ?
Quatrième Conversation.
Madame B. [institutrice^
Louise, Charlotte et plu-
sieurs enfants.
M. B. Vous voilà enfin, mes-
demoiselles! Neuf heures
ont sonné; on a lu vos noms
et l'on vous a marquées
comme inexactes.
L. Madame, ce n'est pas
notre faute, c'est que nous
avons dû attendre notre
frère.
M. B. J'en suis fâchée-, mais
vous connaissez nos règle-
ments. Commençons par
faire dire les leçons.
C. Madame, je ne sais pas
trop bien la mienne.
M. B. Voyons . . . Mais com-
ment? vous n'en savez pas
un seul mot-, est-ce aus-
si la faute de votre frère?
4*