Boekgegevens
Titel: Natuurlijk lezen
Deel: II Oefeningen voor de hoogste klasse eener lagere school
Auteur: Sandwijk, Gijsbertus van
Uitgave: Purmerende: J. Schuitemaker, 1872
5e, verb. en naar de nieuwe spelling veranderde dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7866
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202941
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Natuurlijk lezen
Vorige scan Volgende scanScanned page
77
in beweging werden gebracht. Daarna kwamen wij aan
een huisje, waar men met een bruggetje over een zand-
heurel heên liep. „Wel!" zeide de tuinman tot mij,
„gij zijt nog al een moedige knaap; ga maar vooruit,
jongeheer !" — „Goed!" antwoordde ik en stapte moedig
de brug over, doch toen ik het huisje op eene manslengte
genaderd was, sprong de deur op eens open en een
leelijke heremiet trad mij te gemoet. Met een schreeuw
sprong ik achterait; maar vader en moeder moesten er
hartelijk om lachen. De tuinman toonde mij toen aan,
dat de heremiet ook maar een beeld was, en dat door
eene verborgen veer onder de brug, toen men daarop
trapte, de deur was opengegaan en de heremiet mij was
te gemoet getreden. Vervolgens kwamen wij in eene
laan, waarin eene wijnmand aan een stok hing, v/elke
stok met beide einden op palen rustte. „Waarvoor moet
die mand dienen ?" vroeg ik. — „Koen! laat dat eens
zien," zeide de tuinman tot zijn zoontje, „ga eens in de
mand en doe het den jongeheer voor, hoe gij in de
mand vau den eenen paal naar den anderen u voort-
schuift." — Koen, die dat kunstje wel kende, deed het
mij voor. — „Dat kan ik ook wel," zeide ik; maar, o
wee! nauwelijks stond ik in de mand, of ik verloor het
evenwicht: de mand kantelde om, en ik lag met den neus
in het zand. — Gij begrijpt, dat daarom wat gelachen
werd. Nog dikwijls zullen wij over het genot van dezen
4ag spreken en er ons mede vermaken.