Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
79
op mijn budget te brengen , en dat ik nu wel voor de eer moet
bedanken, en dat mijnheer het niet kwalijk moet nemen, en
zoo al meer. — Nu barst de oude heer in lachen uit en zegt:
«Ja, ja, goed, goed! maar ik neem dat zoo niet aan, kom om
vijf uur aan mijn huis, daar zal ik u verwachten; verder sma-
kelijk eten.» — En weg is hij. Nu zit ik weer in verlegenheid
en weet niet wat te doen; ik denk ten laatste: Nu, kom, Kra-
mertje, maar niet al te bang! Opeten zal hij je niet, zoo'n
honger zal hij niet gekregen hebben van twaalf tot vijf.
Klokslag vijf uur bel ik aan. Men wijst mij naar het kantoor,
en daar komt hij mij te gemoet, neemt mijn hand, gaat met
mij in zijn bijzonder kabinet en zegt: Waarde heer Kramer! er
heeft eene kleine vergissing plaats gehad; gij hebt niet voor looo
maar voor lo.ooo gulden crediet bij mij, en als gij meer behoeft,
zeg het dan maar gerust.» — Ik sta en weet niet, of ik waak
of droom, maar antwoord eindelijk toch: »U vergist zich, mijn-
heer! mijn wissel is niet grooter dan looo gulden.» — Hij
hervat terstond: «Nu, het blijft bij hetgeen ik gezegd heb; gij
zijt mijn man, mijnheer Kramer! gij weet van sparen. Dezen
avond blijft gij hier eten, wij zijn onder ons, en nu geen be-
denkingen of bedankjes meer, als 't u belieft.»
Dit heb ik dan ook gedaan, en 't heeft mij niet berouwd,
Vooral beviel het mij, dat de geschiedenis met de leverworst
eerst werd opgedischt aan vrouw en kinderen , toen ik weer
op reis was naar huis. 't Is nooit pleizierig, dat men zich schamen
moet voor anderen, al heeft men ook geen ander kwaad gedaan
dan het verorberen van een leverworst, om een paar gulden te
besparen.