Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
64
34. DE GROOTVORST VAN EUROPA'S STROOMEN.
Gij kent dien grootvorst,
Die, van der Alpen top gedaald.
De stranden kust en scheurt de dijken ,
De wereld splitst in koninkrijken.
En 't vorstlijk rechtsgebied bepaalt.
gelijk een onzer dichters van hem zegt, zoo niet van aangezicht
tot aangezicht, dan toch bij name.
Wij, Nederlanders, zijn even trotsch op onzen grootvorst, als
de Duitschers op hun Khein. 't Is waar, hij vertoeft langer bij
hen dan bij ons; maar daar staat tegenover, dat hij zich hier
verdeelt en nog eens verdeelt, alsof hij zóó vele gewesten blij
maken wil. Bovendien: de Duitschers zijn een groote natie en
wij maar een klein, klein volk.
Grootvorst noemen wij onzen Rijn en met recht. Niet om zijn
grootte evenwel; want vele rivieren, ook Europeesche, overtref-
fen hem ver in lengte, breedte en waterrijkdom; maar om zijn
gunstige ligging, zijn gepaste afmetingen, zijn volledige ontwik-
keling. Voorts ziet niet ééne rivier aan haar oevers zooveel
natuur- en kunstschoon, geschiedkundige herinneringen en zulk
een rijkdom van leven vereenigd.
In het hoogste gedeelte, het centraal gebied, van den Alpen-
keten hangen aan hemelhooge rotsen meer dan 300 gletschers,
welke aan den Rijn hun water zenden. Nauwelijks echter hebben
de onstuimige Alpenkinderen het gebergte verlaten, of zij reinigen
zich in een vijftiental diepe meren, hier door steile rotsen inge-
sloten, elders door wijngaarden en groene weiden omzoomd. Dan
komen zij gelouterd met bedaarden gang weer te voorschijn en
vervolgen hun tocht, om zich weldra met elkander in een enkele
bedding te vereenigen. De krachtige stroom stuwt nu zijn golven
door lachende landouwen, voorbij trotsche kasteden, hooge
dommen, volkrijke steden, aan welker bewoners hij de schatten
des lands toevoert.