Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
6o
met vader naar de stad zoudt gaan, of... . Maar wie weet alle
dingen, die het hart van een jongen of een meisje in verrukking
kunnen brengen! Zoo in de wolken zijn , daar houdt ieder wel
van, want gevaarlijk is 't niemendal; maar anders . . . .! Herinnner
u maar zoo'n nevelachtigen herfstdag, dat de mist zoo dik was,
dat gij hem wel snijden kondt, of een Aprildag, dat het zonder
ophouden motregende en de wolken zoo laag dreven, dat ge
't haantje op den toren niet kondet zien. Ja, dan is 't beter
boven dan in de wolken. Toch heeft voor den beminnaar der
natuur een verblijf in de wolken — mits het niet van te langen
duur zij — wel iets bekoorlijks. Ten bewijze deel ik u een paar
van mijn eigene ervaringen op dit punt mede.
't Was op een koelen herfstmorgen nog vóór zonsopgang, dat
ik een tocht ondernam naar den Wartburg. Het dal lag in een
dichten nevel gehuld, en een tijdlang wandelde ik bergop zonder
een schrede ver te kunnen zien. Maar hoe hooger ik kwam, des
te ijler en doorzichtiger werd de wolk , en toen ik den top des
bergs bereikt had, welfde een helderblauwe hemel zich boven mij,
en een onoverzienbare, grauwe zee golfde beneden mij. Nu ging
de zon op en wierp haar stralen op de zee, en zij veranderde
plotseling in een doek van zilvergaas. De morgenwind stak op en
deed dien doek golven, al sterker en sterker, totdat hij scheurde
en mij een blik gunde op de wereld onder mij. Ik zag de stad aan
den voet des bergs en enkele stukken akker- en boschland. Maar
eindelijk behaalden zon en wind een volkomen overwinning: het
gaas werd steeds doorzichtiger en verdween geheel, zoodat nu het
heerlijke landschap in zijn herfsttooi klaar voor mij lag uitgebreid,
't Was een wonderschoon tafereel.
Een geheel ander aanschouwde ik eenige jaren later op den
St. Gothard. In een helderen nacht, dat de sterren aan den hemel
schitterden, reed ik van het schoone meer van Como over de
Alpen naar Zwitserland.'Boven aangekomen, beklom ik den bok
van de postkoets , ten einde een ruimer vergezicht te hebben. Doch
helaas! daar kwam niets van; want nauwelijks zat ik daar, of een
dichte nevel omhulde ons, zoodat ik maar eenige schreden ver zien
kon. De wind blies wel in den grijzen damp en rolde hem samen