Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
54
we; maar
} \
É.

was van adel, want ze was veel grooter dan wij
en droeg een purperrood gewaad.
«Zijn we dan nu op de plaats onzer be-
stemming?» vroeg ik. « Nog niet, kind !» ant-
woordde moeder; «wij moeten nog hooger
op.» En voort ging het weer langs den
breeden stroom, over vreemde gebouwen,
watervallen voorbij, bergen over. Rijk was de
natuur daar: trotsche boomen wiegden hun
kruinen hoog in de lucht boven dicht struik-
V gewas, heesters met breede bladeren en



• V

11' tf
hu
Stekelige gewassen met prachtige bloemen.
Maar ook leelijke dieren kregen we te zien;
geschubde monsters met wijde kaken doken
uit het water en kropen over het slijk. Ner-
gens hielden we lang verblijf, eigenlijk te
huis gevoelden we ons er niet, en daarom
bouwden we ook geen vaste woningen als
hier. Zoo leidden we een zwervend leven.
Op onze tochten ontmoetten we een enkele
maal bekenden uit het vaderland, en als die
ons zagen , begroetten ze ons en gaven ons
hun heiUvenschen mee voor de geliefden, die
zij in langen tijd zeker niet gezien liadden,
en naar wie hun hart hen lieendreef.
«Maar bevinden zich daar ook andere vo-
gels uit deze streken?» vroeg een der jongen.
«Zeker, kind ! Daar was onze goede vriend ,
de ooievaar, en de opperzangmeester, de
naclitegaal. Doch deze scheen zijn kunst ver-
leerd te hebben ; want we hoorden zijn ge-
luid niet.
Toen het weer heet begon te worden in
het vreemde land —■ 's middags stond de
zon precies boven ons — beviel 't ons daar
niet langer, en wij allen kregen min of meer het heimwee. We