Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
26
ontmoeting opgeheven naar diens helm; dit doel v/as wel veel
moeilijker te trefTen, maar gaf ook het voordeel, dat de schok
bijna niet te weerstaan was. Juist en ferm trof hij den Normandiër
op het vizier, waar de punt der lans vastraakte tusschen de
traliën. Maar zelfs in dit hachelijke oogenblik handhaafde de Tem-
pelier zijn ouden roem , zoodat hij niet gevallen zou zijn , indien
niet zijn zadelriem gebroken ware. Dit gebeurde echter, en nu
rolden zadel, paard en man in een wolk van stof over den grond.
14. DE GOEDE RAADSMAN.
Twee handwerksgezellen, die samen reisden, kwamen op
zekeren middag in een groot dorp. Moede en bezweet traden zij
een herberg binnen, om te rusten en zich met een glas bier te
verkwikken. Nauwelijks echter hadden zij zich in gemakkelijke
houding uitgestrekt, of van buiten klonk het geroep: Brand!
' brand! en deed een hunner opspringen. Maar de ander hield
hem tegen met de woorden: «Wat gaat ge nu doen? Blijf toch
zitten en bekommer u niet om den brand! Er zullen buiten ons
handen genoeg zijn , om te redden wat te redden is.» Maar de
eerste luisterde niet naar den raad, rukte zich los en snelde heen.
Weldra heeft hij het tooneel van verwoesting bereikt. Rondom
staat een dichte volkshoop, die zich onledig houdt met kijken en
roepen, met loopen heen en weer. Slechts weinigen hebben iets
meer gedaan. Zij zijn het brandende gebouw binnengedrongen en
hebben gegrepen, wat voor de hand lag, doch zeer voorzichtig
gingen ze daarbij niet te werk, zoodat vele voorwerpen erg be-
schadigd of zelfs geheel bedorven buiten kwamen.
Nu evenwel is de rook zoo verstikkend en het vuur zoo bla-
kend , dat niemand zich meer waagt, doch allen op een eer-
biedigen afstand blijven. Hoor! daar klinkt een gil, een hart-
verscheurende kreet uit de volksmenigte. Wat is het? Wat is er
gebeurd? Zie, een vrouw met den angst op 't gelaat, tracht