Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
24
houding aan den ingang stond en de schare overzag, verbaasd
opkeek.
«Hebt ge gebiecht, broeder! en dezen morgen de mis ge-
hoord, dat gij zoo bereid zijt uw leven te verliezen?»
«Ik durf beter den dood in de oogen te zien dan gij,» ant-
woordde de Eik-ridder (zoo willen we hem naar zijn wapentee-
ken noemen).
«Neem dan uw plaats in daar ginder,» zei de Tempelier, «en
zie voor 't laatst nog op naar den zonnigen hemel; want dezen
nacht zult ge slapen in het paradijs.»
«Dank voor uwe beleefdheid,» hernam de Eik-ridder, «ont-
vang daarvoor van mij den raad, een versch paard en een nieuwe
lans te nemen; want gij zult ze op mijn eer beide noodig hebben.»
Hierop reed hij ruggelings denzelfden weg omlaag door het perk
tot aan den noordelijken ingang, waar hij roerloos stand hield.
Dit ruiterstukje verwierf hem den luiden bijval der menigte.
Hoewel de Tempelier geraakt was over de ontvangen waar-
schuwing, sloeg hij ze toch niet in den wind; want zijn eer stond
te zeer op het spel, om uit geraaktheid de middelen te verwaar-
loozen, die hem de overwinning op zijn vermetelen tegenstander
konden verzekeren. Daarom vroeg hij een versch paard , nam een
ander schild, daar het zijne te voren deuken ontvangen had en
koos een nieuwe speer van het taaiste hout.
Toen nu de beide kampioenen tegen elkander over stonden,
elk aan een uiteinde van het strijdperk, was de verwachting der
toeschouwers op het hoogste gespannen. Weinigen dachten aan
de mogelijkheid, dat de ontmoeting voor den Eik-ridder gunstig
kon afloopen, hoewel allen hem het beste wenschten.
Daar gaf de trompet het sein tot den aanval, en op hetzelfde
oogenblik schoten beide ridders met de snelheid des bliksems van
hun plaats en stieten midden in het perk op elkander met liet
geluid van een donderslag. Te lansen sprongen in splinters, en
een oogenblik scheen 't, of beiden zouden vallen, daar de ge-
weldige schok de paarden achterover geworpen had. Doch de
behendigheid der berijders voorkwam dit ongeval door een tijdig
gebruik van teugel en sporen; en na elkander een seconde met