Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
23
Reeds eenige keeren hadden zich een vijftal kampio enen aan-
geboden ; maar de toeschouwers, die gehoopt hadden op een
moeilijke worsteling, waren telkens teleurgesteld. De uitdagers
toch, onder wie vooral de aanvoerder, een Tempelier, uitblonk
door zijn bedrevenheid in het ridderlijke spel, hadden ieder maal
hun tegenstanders bij den eersten aanloop uit het zadel gelicht.
Kn nu scheen niemand uit de talrijke ridderschaar meer lust te
hebben in den strijd, daar allen vreesden voor een gelijk lot, als
hun voorgangers had getroffen.
Niet weinig streelde dit de ijdelheid der overwinnaars, en nog
uitdagender klonken de tonen der trompet, als om den flausven
moed der omstanders op te wekken. — Tevergeefs! En reeds
maakte de vorst toebereidselen, om den prijs van den dag, een
prachtig opgetuigd Arabisch strijdros, aan den kloeksten der over-
winnaars, den Tempelier, te vereeren, toen plotseling aan den
noordelijken ingang het geschetter eener trompet de uitdaging
beantwoordde. Aller oogen wendden zich daarheen, en zoodra
was de poort niet geopend, of de aangekondigde kampvechter
reed in het krijt. Voor zoover het harnas toeliet over zijn gestalte
te oordeelen, was deze van niet meer dan gemiddelde lengte en
eer rank dan forsch gebouwd. Zijn harnas was van blank staal,
rijk met goud ingelegd, en het devies op zijn schild een jonge
ontwortelde eikestam met het opschrift <s.verworfent. Hij zat op
een fier, zwart paard, en het veld overrijdende, groette hij met
een bevalligen nederwaartschen zwaai van de lans den vorst en
de adellijke jonkvrouwen.
De bedrevenheid, waarmee hij zijn paard bestuurde en een
zekere jeugdige losheid in zijn bewegingen deden hem de gunst
van de meeste toeschouwers winnen, zoo zelfs, dat uit het volk
luide stemmen opgingen: «Sla het schild van ridder Ralph! Die
zit het slechtst in 't zadel en is de zwakste partij.»
De onbekende scheen dit echter niet te hooren; bedaard reed
hij langs den opgaanden weg op het terras, en tot verwondering
van allen, wellicht tot teleurstelling van velen, naderde hij de
middelste tent en sloeg met de punt van zijn speer zoo sterk
tegen liet schild van den Tempelier, dat deze, die in zorgelooze