Boekgegevens
Titel: Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Auteur: Raaf, Harm de
Uitgave: Groningen: Noordhoff & Smit, 1883
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7455
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202916
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verscheidenheden voor de hoogste klassen der lagere school: een vervolg op De moedertaal
Vorige scan Volgende scanScanned page
22
13. EEN RIDDERLIJKE KAMPSTRIJD.
Een groote weide, even buiten de stad, was voor het feest
ingericht. Het strijdperk of tornooiveld was een langwerpig vier-
kant, ongeveer 300 meter lang en half zoo breed, waarvan de
hoeken voor 't gemak der toeschouwers waren afgesneden. Een
stevige afschutting van palissaden sloot het krijt af van de zit-
plaatsen er rondom heen, die terrasvormig opliepen, ten einde
aan de menigte kijklustigen een vrijen blik te verschaffen. Aan
de zuidzijde, waar men den minsten hinder had van de bran-
dende zonnestralen, bevonden zich de getimmerten voor de
vorstelijke personages, rijkelijk met tapijtwerk bekleed en met
vaandels en wimpels getooid, en aan weerskanten daarvan strekten
zich de gestoelten uit voor den adel en de ridderschap. Overigens
vond men alle rangen en standen van den hoogsten tot den
laagsten, vertegenwoordigd. Zelfs rijke Israëlieten waren niet
teruggebleven, hoewel zij wisten, dat ze noode geduld werden
in de rijen der geloovigen; en menig bitter woord ,■ menige ruwe
bejegening moesten de arme vervolgden zich dan ook laten wel-
gevallen van de onbeschaafde schare.
Aan de beide smalle zijden van het perk gaven breede poor-
ten toegang aan de ridders, die een lans wenschten te breken.
Daar stonden herauten en soldaten onder bevel van hun hoofd,
den wapenkoning, aan wien de regeling van het feest en het
toezicht daarover was opgedragen. Hij las de bepalingen voor,
waaraan elk ridder, wilde hij toegelaten worden, zich diende te
onderwerpen; hij zorgde voor de handhaving ervan, waakte
tegen verstoring der goede orde, gaf het sein tot den aanval,
kortom, hij was de eerste man binnen de omheining.
Van uit het perk liep een tamelijk breede weg glooiend naar
een soort van terras buiten de palissaden, waarop zich vijf sier-
lijke tenten verhieven, met wimpels getooid; vóór deze zag men
aan hooge palen de schilden van de ridders, die bij trompet-
geschal de aanwezige liefhebbers van het edele steekspel tot den
kamp uitdaagden.