Boekgegevens
Titel: G.C. Mulder's Oefeningen tot toepassing van het geleerde in de Nederlandsche spraakkunst voor schoolgebruik
Auteur: Mulder, Gerard Christiaan
Uitgave: Arnhem: J. Voltelen, 1863
Nijmegen: H.C.A. Thieme
3e verb dr; 1e dr. 1854
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6700
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202884
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   G.C. Mulder's Oefeningen tot toepassing van het geleerde in de Nederlandsche spraakkunst voor schoolgebruik
Vorige scan Volgende scanScanned page
beelden uit, heizij uil hoofde hunner eigene beleekenis, hetzij
door bijkomende denkbeelden.
5.
.............Au r oor
Riep: »Vrienden , goeden morgen !"
Men ziet verbaasd elkander aan!
Het is met zang en dans gedaan;
En uit elkaür gestoven,
Bedankt men eerst, verheugd van geest,
Jupyn voor 't vrolijk kermisfeest,
En stijgt toen weer naar boven.
Eene , echter, van den kermisdrom ,
Bij velen hoog in waarde.
Keert niet meer naar d'Olymp weêrom ,
Maar bleef terug op aarde.
Daar is ze ook sinds altoos geweest,
En heeft op menig kermisfeest
En bruiloft voorgezeten;
En menig gast heeft vaak gezegd,
Dat die Godin , naar rang en regt,
De dwaasheid wordt geheeten.
N. J. Storm van 's Gravesande.
6.
Wij hebben meer kracht dan goeden wil, en het is vaak al-
leen om ons voor ons zeiven te verontschuldigen , dat wij ve-
le zaken als onmogelijk beschouwen.
Men is verstoord en ontroostbaar , wanneer men door zijne
vijanden bedrogen, of door .zijne vrienden verraden is;
en men is menigmaal tevreden, dat men door zichzelven èn
kedrogen èn verraden wordt.
7.
Eigenaardig stemt de eerste morgenstond van den aangevan-
gen tijdkring de snaren van hét menschenhart tot de wellui-
dende toonen des gebeds, en zijn geest verheft zich op de
wi'ken der gewijde aandacht tot den Eeuwigen Vader in de
henelen. Dan trilt de harp zijns gemoeds , en allengs lossen