Boekgegevens
Titel: Schetsen uit het natuurleven: een leesboek voor scholen
Auteur: Hiecke, Robert Heinrich; Brugsma, Berend
Uitgave: Te Groningen: bij J.B. Wolters, 1861
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 4599
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202691
Onderwerp: Biologie: natuurlijke historie
Trefwoord: Natuurlijke historie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Schetsen uit het natuurleven: een leesboek voor scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
90 HET PAAKD.
sehe boer was te paard naar de stad gereden en daar door
zijne vrienden zoo goed onthaald , dat hera het hoofd door den
drank vrij wat beneveld was geworden. Hij zat daardoor op
de terugreis niet zeer vast in den zadel. Het paard rigtte zij-
nen gang zoo veel mogelijk naar den toestand des ruiters in.
Toen het echter bij eene kleiachtige, door den regen glibberig ge-
wordene hoogte kwam, konde het niet meer zoo zeker voortstap-
pen als vroeger; de boer viel van het paard en bleef met zijn
eenen voet in den stijgbeugel hangen. Oogenblikkelijk stond
het paard stil en wendde zich zachtjes her- en derwaarts, om
zijnen meester van den stijgbeugel te bevrijden, doch te vergeefs.
Nadat het den boer, die met het hoofd op den grond lagen
zich zeiven niet helpen konde, eene poos beschouwd had, bukte
het zich en vatte den rand van den hoed, dien het ook werkelijk
met zijnen bek in de hoogte ligtte. Doch toen het bespeurde,
dat de boer daarmede niet geholpen was, vatte het met zijne
tanden de rokskraag zijns meesters en tilde hem nu zoo ver
in de hoogte, dat hij den voet uit den stijgbeugel konde trek-
ken. Uit dankbaarheid voederde de boer het paard , toen het lüet
meer voor den arbeid bruikbaar was, tot het van ouderdom stierf.
De diensten van het paard zijn zeer verschillend. Sommige
paarden worden, zoo als we reeds gezien hebben, tot rijden
gebruikt. Hun snelle loop heeft aanleiding gegeven , om ze af
te rigten tot harddraverijen, die een zeer algemeen en geliefkoosd
volksvermaak in ons vaderland, vooral in Friesland en Gronin-
gen, zijn. Fraaije en soms kostbare premiën worden dan aan
de eigenaars der beste harddravers uitgereikt. In Engeland,
en soms ook in Holland, is het zoogenaamde wedrennen eene
soortgelijke volksverlustiging. Bij zulk een* wedren wordt in
Engeland voor ieder paard, dat mededingt, eene zekere som
ingezet, en alle sommen te zamen maken dan den prijs uit,
die aan den overwinnaar wordt uitgeloofd. Ieder paard wordt