Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
48
En treuren 's in haer vreughd, en schreyen 's haar krackeelen,
Soo dat men niet en voel waer in die twee verscheelen?
Natuer' en lijdt het niet! en houdt dat voor gewiss,
Hoe die min afgerecht, hoe die geleerder is!
Of doen wij Huygens misschien onregt, en werd er in
zijnen tijd meer onversaagdheid vereischt, eene aanmerking
op den geestelijken stand te wagen, dan in den onzen?
Wij vermoeden het te eerder, dewijl hem van jongs af
de moed eigen was voor zijn gevoelen uit te komen, en
aanmerkingen te maken, waar het pas gaf, zonder zich
a§n het gewawel aller eeuwen van baardeloosheid, bet-
weterij, enz. te bekreunen.
Geeft menighte van jaeren
Goe woorden wat gesaghs (ick heb er sonder baerd
De Wereld voorgestelt, daer vruchten van gebaert.
En noch in wesen syn,) laet u van my geseggen, —
dus zingt hij in zijne Zeestraet; — of men na twee
eeuwen vergrijzens zijnen raad gezags genoeg toekende,
om van velerlei onnatuurlijke voordragt af te zien, om
ook in dit opzigt onze godsdienstoefening Hem ter eere
te doen strekken, dien wij trachten te aanbidden in geest
en in waarheid!
Huygens vaart voort, ons in het Cluys-werck mede
te deelen, hoe hij in den schoot der zijnen leefde; —
hij beschrijft ons de uitspanningen, waarmede hij zich in
den gezelligen kring vermaakte; boeken en prenten hiel-
den hem om strijd bezig; de natuur en de wereld lever-
den beurtelings stof tot onderhoud:
Soo wel gepaerde lien en kosten geen van beiden,
Met reden, soo het scheen, wel zijn gesint te scheiden.