Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
426
aan suzanna bartelotti.
Mejoffr'.
Ick schaem my voor de rype wysheit Uwer Ed., in
sulk een groente van jeught, 't geen ick my niet schae-
men zoude voor Salomon selven; want dat een persoon
die mgne jaeren, de werelt gesien, en eenighe kennisse
heeft aen dat deel der geleertheit, waerdoor men eene
redeljjcke vooghdye over zijne zinnen gewint, sich laet
vervoeren van de liefde t'eener joffr®., tot dootlijk krank
werden toe, zoude by dien wetenden Coning niet alleen
vergiiïenisse maer medelijdens waerdigh gevonden wer-
den, als die sich zelf voor desgelijken verloop niet heeft
geweten te hoeden. By U Ed. en zie jck niet, dat mijn
ongeregeltheit verschoonen kan, als die gunste waerin 't
U E. edelhartigheit gelieft heeft my, ujt enkele heusheit,
t'ontfangen. Dese ende de noot verkrachten de schaemte,
die my verbiet voor u bekent te staen, hoe ick mijne
geneghenheit tot mejoffr®, U Ed. moeder soo quaelijck heb
geweten te matighen, datse my in doodsgevaer gevoert
heeft; in voeghe bujten hoope is, dat ik haer E. emmer-
meer levend zien zal, tenzy ze my, ende dat wel haest
doe sien een levende versekering van haere genaede. Dat
zulx geschiede door een letterken \»an haer E. waerde
handt, heb jck haer E. wel vierighlijk ende ootmoedelijk
gebeden, met gelijke vierigheit ende ootmoedt biddende
U Ed., nevens de mijne U Ed. gebeden te voeghen, ende ten
minsten te verwerven, soo 't immers van haere handt niet
zijn magh, dat ick van U E. handt wt haer mondt ont-
fangen moghe het woort mijner verlossinge, bestaende daerin,
dat haer E. gelieve t'aenvaerden de slavernye, die jck haer
E., zonder yet eyghens aen my selven te houden, opdraeghe;
waertoe ick my vastelijk verlate met aenroepen Gods, dat
zijne Mt. U E. zoo vroeghe voorsienigheit, door zijnen
zeghen, doe gedyen tot U E. achtbaerheit ende steun van