Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
407
flchietme wat anders in, dat veul vaster gaet, dats ien
kunst van men aygen uytvinding, die weet nog nieman niet.
Die selje net seggen, hoe out je nog worden seit. Dats en
kunst, die niet liegen ken, die soo waer is, as 't waer is,
dat ik Miester Jochemius bin, en jy Geertje Levens hiet.
Nou dan alle maes goeye maes. Maekje nou vrolik
Geertje Levens, je seit by deuse rekening vry wat meer
winnen, as by die andere, maer der hoort iyt toe. Wel,
Mr. Jochemius, seydic, nou praetje me na men sin hoor,
seidic, ik sel Webbetje iens stynden op 't hoekje by Lub-
bert van Mengelen, om ien glaesje brandewyn of jenever,
wat hebje liefst ? Maer, Geertjemoer, seydi, je weet om-
mers wel, dat ik men in de drank niet verloop: evenwel
heb ik ook uyt ecyfert dat jenever ontrent en vierdepart
minder ongesont is as brandewyn, hoewel ik liever bran-
dewyn lust. Ik moetje seggen, menheer de Spektater, dat
terwyl Mr. Jochemius ien pypje stopte en op stak, dat
Webbetje ondertusschen ien glaesje brandewyn, en ien glaesje
jenever gong halen en dat ik het glaesje jenever orberde,
om dat die en vierdepart minder ongesont is as de bran-
dewyn; en miester dronk het glaesje brandewyn, om datti
die liever lust. Tis niet om de smaek, seydi, maer tsel nou
ierst op cyferen ankommen, en dan dientet verstangt leven-
dig te wesen, en daer is en montje vol brandewyn goet
toe. En glaesje vol, mienje seydick, mer is ien goet, so
ken twie gien quaet. Wobbe gong nog ereis halen, maer
we kauwden over deuse glaesjes wat langer as over d'eerste,
nou dats tot daeren toe. Jy weet ook wel, mynheer de
Spektater, dat ien mens, soo lang em de jenever wel
smaekt, noch nyet doot is. Hebje niet en stuckje kryt,
eey Mr. Jochemius? ja, seydic, daar ist, schiyf maer op
tafel. Nou moetje me, seydi, jou hiele geslacht opgeven,
en seggen me hoe oudt yeder eweest heyt; toen hy sturf;
want ik heb uyt ecyfert, dat yeder persoon van ien ge-