Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
403
en daerom willen de luy hebben, dat ick out bin; en se
hebben me noyt soo equelt as nou, om dat ik syns 2 of 3
weken wat ofenomen ben; maer ick deynck, menheer de Spek-
tater, dat dat in 't veurjaer wel weer over sel gaen, en ik
troostme daer mee, as ick deynck watten vruegt et me sel
wesen, as ik onse Joosje iens etrout sie, en kynderen van
em sye; want siet, menheer de Spektater, daer leg ikket
op an, en daer toe hebbik jou raet van doen, want de luy
sin hyer soo quaetaerdig datse me nyet helpen willen, en
boos worden of laggen, as ik daer van spreeck. 't is on-
trent 14 dagen eleden dat oiise Domene ereis quara sien
hoe ik al vaerde, en ik was juist dye fyt niet als te wel,
en twas evenalliens of hy ekommen was om men en doot-
schrik op de hals te jagen, want hy praete nyet anders als
van sterven, en me ter doot te bereyen, daer ik nog van
schrik, as ikker an deynck, so bang bin ick veur de doot,
jae daer gaet ien grilling over me lyf, as icker maer van
hoor spreken, maer opt lest sey ick teugen em, hoor Domene,
seydic, ick bin dye ick bin, je moetme van gien sterven
praten, solang onse Joosje nog nyet etrouwt is, en die is
nog gien seuven jaer, en dan sieje wel dat ik nog tyt enoeg
heb. maer Domene sat niet lang, en ick was bly datty heen
gong. En dynsdag merge over acht dagen, worde ik wacker,
menheer de Spektater, en was soo magteloos, soo domme-
lick, so kout als ik weet nyet hoe, en hat maer effen belui
om onse Wobbe op te roepen, want we slapen digt by me-
kaer, want men huysjen is niet groot, en ick stuerdener nae
miester Wynbrant, dye ick lang veur Dokter ebruykt heb,
en dye in ons dorp en van de boeren rontsom de fulpe
Wynbrant enoemt wort, soo saft scheert hy. Hoe gaetet al,
Geertjebuur, seydi, ist niet wel datje me so vroeg laet halen ?
Wat sel ick seggen, Wynbrantbuur, seydik, ick heb van
nagt en slechte nagt ehad, men leden tyn so kout enne
swaer as loot, en et is offer ien wolck op men gesigt leyt,